نوشته شده توسط : yasamin


کلمه برند (brand) ریشه در کلمه اسکاندیناوی برندر دارد. در واقع، در آن زمان علامت تجاری وسیله ای برای تشخیص صاحبان اصلی حیوانات به حساب می آمد و صاحب حیوانات با سوزاندن تن آن ها به شکل یک علامت ویژه، آن ها را علامت گذاری می کردند. امروزه، برندها علائمی هستند که برای معرفی کالا و محصول از لحاظ کیفیت و ضمانت مرغوبیت جنس آن ها مورد استفاده قرار می گیرند و می تواند نقش، رقم، حرف و … باشد.
ثبت علامت اختیاری است مگر در مواردی که دولت الزامی قرار دهد. به عنوان مثال، مواد غذایی که باید در لفاف و ظروف مخصوصی باشد مثل : کنسرو، کره و … یا نوشابه و آب های گازدار، یا لوازم آرایشی که اثر مستقیم روی پوست بدن انسان دارد. مثل : صابون، عطر، ادکلن و یا داروهای اختصاصی با موارد استعمال طبی اعم از انسانی و حیوانی ” مصوب 30 اردیبهشت ماه 1328 هیات دولت “.
علامت تجاری باید جدید باشد و سابقه ثبت و استعمال توسط دیگران را نداشته باشد. باید ابتکاری و توام با طراحی و ظرایف شکلی باشد. طوری باشد که مشتری را به اشتباه و سردرگمی و در نتیجه به انتخاب نادرست سوق ندهد.
شایان ذکر است ، با توجه به جدول طبقه بندی کالا،هرگاه برای نوعی کالای مشخص علامتی از طبقه ای خاص استفاده شود، شخص دیگری که پس از انتخاب علامت مذکور بخواهد برای کالای خود از نوع مشابه از طبقه مزبور و از همان علامت قبلی استفاده کند،با ممنوعیت استفاده و ثبت علامت مواجه خواهد شد.
به موجب ماده 12 قانون ثبت و علائم و اختراعات : ” علامت تجاری قابل نقل و انتقال است ولی انتقال آن در مقابل اشخاص ثالث وقتی معتبر خواهد بود که موافق مقررات این قانون به ثبت رسیده باشد”. در صورت ثبت، دولت از آن حمایت می کند. مدت حمایت دولت از این علامت ده سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه می باشد. مرجع ثبت ، اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی است.
ثبت علامت قابل اعتراض از سوی اشخاص ذی نفع است. کلیه دعاوی حقوقی و جزایی مربوط به علامت تجاری در دادگاه های تهران رسیدگی می شود. مطابق ماده 5 قانون ثبت علائم و اختراعات ایران، ثبت علامت های ذیل به عنوان علامت تجاری ممنوع است :
1. پرچم مملکتی ایران و هر پرچم دیگری که دولت ایران استعمال آن را به طور علامت تجاری منع کند و همچنین مدال ها و نشانه ها و انگ های دولت ایران .
2. کلمات و یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل دولتی و امثال آن .
3. علائم موسسات رسمی مانند هلال احمر، صلیب سرخ و نظایر آن .
4. علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت

مدارک لازم جهت ثبت برند
علامت تجاری ( برند ) به دو نوع حقیقی و حقوقی به ثبت می رسد. بین علامت تجاری حقیقی و حقوقی در مدارک مورد نیاز آن تفاوت است.برای شخص حقیقی همه ی مدارک باید به نام شخص و مرتبط به طبقه و فعالیت مورد نظر باشد و در مدارک لازم برای شخص حقوقی تمام مدارک ومجوزها باید به نام شخصیت حقوقی یعنی شرکت باشد و طبقه ی مورد نظر برای ثبت باید در موضوع شرکت ذکر شده باشد.
الف) شخص حقیقی:
1. کپی شناسنامه شخص متقاضی
2. کپی کارت ملی شخص متقاضی
3. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
4. نمونه علامت تجاری در کادر 10 در 10

5.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی
6. گواهی امضا
7.شماره همراه به نام مالک
8.کد پستی طبق آدرس محل سکونت و محل فعالیت

نکته : کلیه مدارک ترجیحا برابر بااصل شده باشند

ب) شخص حقوقی:
1. کپی شناسنامه دارنده حق امضا
2. کپی کارت دارنده حق امضا
3. کپی روزنامه ی تاسیس و آخرین تغییرات شرکت (از آخرین تغییرات شرکت نباید بیش از دو سال گذشته باشد)
4. کپی کارت بازرگانی (در صورتی که از حروف لاتین استفاده شده باشد)
5. یک نمونه از علامت مورد تقاضا (در کادر 10 در 10)

6.ارائه نمونه برند طراحی شده در صورت درخواست متقاضی

7. گواهی امضا دارنده حق امضا
8. شماره تماس شرکت و شماره همراه به نام دارنده حق امضا

مدارک ترجیحا برابر با اصل شده باشند
نکته: در صورتی که در تصویر علامت یا نام مورد نظر شما جهت ثبت کلمه یا حروف لاتین استفاده نشده باشد،ارائه ی کارت بازرگانی الزامی نخواهد بود.

مراحل ثبت علامت تجاری
اولین اقدام جهت ثبت برند ، انتخاب نام برای آن است. بحث برند و عوامل انتخاب نام برند یکی از عوامل مهم و تاثیرگذار حتی در سطح بین المللی است .
در انتخاب نام برند ، توجه به نکات ذیل الزامی است:
الف- اسامی عام را نمی توان به نام علامت تجاری یا برند انتخاب نمود.زیرا این نوع کلمات جنبه عمومی داشته و مختص نوع بخصوصی از کالا نمی تواند باشد.مثلاَ کلمه قند را نمی توان برای محصول قند انتخاب نمود و یا اینکه شکل ماهی را بدون آنکه حالت مخصوصی داشته باشد نمی توان برای کنسرو ماهی انتخاب نمود.
ب- اوصاف اجناس نمی توانند به عنوان علامت تجاری انتخاب شوند، مانند باقلوای شیرین
ج- نشانه های ساده مانند خط مستقیم و اشکال هندسی یا رنگ های عادی نباید به عنوان علامت اختیار شوند مگر آنکه از ترکیب آن ها تصویر ابتکاری پیدا شود.
انتخاب ارقام برای علامت تجاری اگر حاکی از کیفیت جنس نباشد،اصولاَ اشکالی ندارد.مثلاَ انتخاب 222 برای نوعی از پارچه یا ارقام 4711 برای ادوکلن،ولی انتخاب ارقام 30 یا 40 یا 50 برای روغن موتور چون شاید به نظر مشتری حاکی از کیفیت جنس و درجه غلظت آن باشد جایز نیست.
انتخاب حروف نیز برای علامت اشکالی ندارد و امروزه اغلب علامات کارخانجات حروف اولیه نام کارخانه را نشان می دهد. مانند - و غیره
پس از انتخاب نام، باید اظهارنامه را در سامانه اداره مالکیت صنعتی ثبت کرد. برای این منظور به پایگاه اینترنتی مالکیت صنعتی ( قسمت ثبت علائم تجاری ) به نشانی مراجعه نمایید. مراحل ثبت نام در سامانه به قرار ذیل است :
– انتخاب نوع اظهارنامه
– درج مشخصات مالک
– بارگذاری مدارک خواسته شده
– بازبینی اطلاعات وارد شده و تایید اطلاعات
– پرداخت هزینه ثبتی از طریق اینترنت
سپس، اداره مالکیت صنعتی ، به بررسی مدارک می پردازد، چنانچه نواقصی در آن ها مشاهده نماید ابلاغ رفع نقص ارسال می گردد و باید نقص را رفع نمایید و در صورت عدم نقص اطلاعات، آن را تایید می کند و مراتب ثبت و واریز مبلغ نهایی به متقاضی اطلاع رسانی می شود. در رابطه با هزینه ی واریزی چند نکته قابل ذکر است :
1. هزینه ی واریزی بر حسب حقیقی یا حقوقی بودن متقاضی ثبت علائم تجاری متفاوت می باشد.
2. علاوه بر هزینه های واریزی همان طور که در ادامه خواهیم گفتیم ، هر علامت تجاری چاپ دو آگهی در روزنامه ی رسمی کشور را نیز دارد که با توجه به تعداد خطوط و ابعاد علامت تجاری و سیاه سفید یا رنگی بودن آن هزینه خواهد داشت.
پس از طی این مراحل، مراتب در روزنامه رسمی با قید نام و نشانی صاحب علامت و کالاهایی که در آن ها از علامت استفاده می شود آگهی می گردد. چنانچه ظرف 30 روز از تاریخ نشر آگهی اعتراضی از طرف اشخاص ذی نفع به عمل نیاید اداره ثبت علامت مورد تقاضا را به نام متقاضی در دفتر مخصوص به ثبت رسانیده و گواهی ثبت را به درخواست کننده تسلیم می نماید.
پس از ثبت علامت تصدیقی که حاوی نکات ذیل باشد با الصاق یک نمونه کامل از علامت بر روی آن به صاحب علامت یا نماینده او تسلیم می شود:
1- تاریخ وصول اظهارنامه و شماره ثبت آن در دفتر ثبت اظهارنامه
2- تاریخ ثبت علامت و شماره ثبت آن
3- اسم و اقامتگاه و تابعیت صاحب علامت
4- نوع مال التجاره و یا محصول و طبقات محصولی که علامت برای تشخیص آن به کار می رود.
5- تعیین اجزایی که صاحب علامت حق استفاده انحصاری آن را به خود تخصیص ثبت رسیده باشد.
6- تاریخ و شماره و محل ثبت در خارجه در صورتی که علامت قبلاَ در خارجه به ثبت رسیده باشد.
7- تاریخ صدور تصدیق
8- مدت اعتبار ثبت علامت



:: بازدید از این مطلب : 5
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 12 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



{ ثبت شرکت نیک ، ارائه دهنده ی خدمات تخصصی ثبتی و حقوقی }
از زمان های بسیار قدیم، افراد بشر با جمع کردن سرمایه و تلاش خود با سرمایه و تلاش دیگران به منظور رسیدن به بازدهی اقتصادی بیشتر آشنا بوده اند . در آن زمان شرکت بیشتر جنبه خانوادگی و اعتماد به یکدیگر را داشته و حوزه عمل آن ها محدود بوده است.


در خصوص پیشینه تاریخی شرکت ها، و این که اول بار در چه کشوری و چه زمانی تشکیل شده اند تاریخ دقیقی وجود ندارد. اما آن چه مسلم است، از دیرباز کسانی که با تجارت آشنا شده اند، مشارکت را نیز مدنظر قرار داده، به تاسیس شرکت اقدام نموده اند. در تمدن بابل، حمورابی ششمین پادشاه آن سرزمین در سال های 2067- 2025 قبل از میلاد، دستور گردآوری و تدوین قوانینی موسوم به مجمع القوانین حمورابی را صادر کرده و در آن به موضوع شرکت ها و تنظیم قراردادها پرداخته است. چینی ها از 4500 سال قبل از تولد مسیح با امر بیمه و در نتیجه، مشارکت در جبران خسارت و تشکیل شرکت هایی بدین منظور آشنا بوده اند. در ایران با وجود آن که قانون مدنی ایران پس از قانون تجارت، یعنی در سال 1313 شمسی به تصویب رسیده است ، در مبحث شرکت ها به مقررات قانون تجارت در خصوص شرکت های تجاری اشاره ای نکرده است. نخستین قانون تجاری که در آن از شرکت های تجاری صحبت شده، قانون 25 دلو 1303 است. بعد از آن قوانین 12 فروردین و 12 خرداد 1304 شمسی به تصویب رسید. در تاریخ 11/ 3/ 1310 قانون ثبت شرکت ها به تصویب رسید که پاره ای از موادش در تاریخ 30/ 12/ 1362 اصلاح گردید.
اما قانونی که برای نخستین بار در خصوص شرکت های تجاری وضع شد، قانون تجارت مصوب 13/ 2/ 1311 است، که از آن زمان تاکنون حقوق تجارت ایران است . این قانون که اساس قانون تجارت را تشکیل می دهد ، شامل مطالب ذیل است :
تجار و معاملات تجاری ، دفاتر تجاری، دفتر ثبت تجاری، شرکت های تجاری ، بروات تجاری و چک، دلالی ، حق العمل کاری ، قرارداد حمل و نقل ، قائم مقام تجاری و سایر نمایندگان تجاری ، ضمانت ، ورشکستگی ، اسم تجاری ، شخصیت حقوقی.
این قانون بعداَ به موجب لایحه قانون اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 24/ 12/ 1347، اصلاح گردید. که به لایحه قانونی اصلاح قسمتی از قانون تجارت موسوم گردید، البته این خود نیز خیلی قدیمی است، که باید متناسب با تغییرات عمیقی که در قوانین تجاری دنیا به عمل می آید، تغییر یابد.
به هرحال در مورد قانون گذاری شرکت ها، در حال حاضر، قانون تجارت دارای نظامنامه ای است که در سال 1311 توسط وزارت عدلیه تدوین و تصویب شده و تشکیل شرکت ها را موکول به تنظیم شرکتنامه رسمی کرده است. ( ماده 1) . ثبت تشکیلات غیرتجاری- موضوع ماده 584 قانون تجارت – نیز موضوع آیین نامه ای است که در 1337 به تصویب رسیده و ” آیین نامه اصلاحی ثبت تشکیلات و موسسات غیرتجاری ” نام دارد. همچنین باید توجه داشت شرکت های تعاونی تولید و مصرف که موضوع مواد 190 لغایت 194 قانون تجارت اند در حال حاضر انحصاراَ تابع قانون بخش تعاونی اقتصاد جمهوری اسلامی ایران ( مصوب 13/ 6/ 1370) هستند. در واقع ماده 2 قانون اخیر مقرر کرده است : ” شرکت هایی که با رعایت مقررات این قانون تشکیل و به ثبت برسند تعاونی شناخته می شوند “. تا وضع قانون اخیر به استثنای شرکت های تعاونی تولید و مصرف، شرکت های تعاونی دیگر تابع قانون شرکت های تعاونی ( مصوب 16/ 3/ 1350) و اصلاحیه های بعدی آن بودند و به تجاری بودن یا تجاری نبودن آن ها بستگی داشت. با وضع قانون بخش تعاونی، این وضعیت در مورد کلیه شرکت های تعاونی صادق است، به عبارت دیگر، هیچ شرکت تعاونی الزاماَ تجاری نیست. اگر شرکت تعاونی به اموری بپردازد که مطابق قانون تجاری تلقی می شود شرکت تجاری است و در غیر این صورت شرکت تجاری نخواهد بود. دو گانگی وضعیت حقوقی شرکت های تعاونی موجب شده است که امروزه این شرکت ها را در کتب اختصاصی و عمدتاَ در حوزه عمل حقوق تعاون مورد بررسی قرار دهند.
در حقوق روم، فرض و تئوری شخصیت حقوقی برای هیات های مربوط به حقوق عمومی مانند انجمن های سیاسی یا مذهبی شناخته شده بود و در مورد شرکت های تجاری که هدف آن ها تامین منافع خصوصی است، به وجود شخصیت قائل نبودند. همچنین در بعضی از قوانین قدیم در خصوص معابد و قبائل، معتقد به حقوق و تعهدات، و در نتیجه شخصیت حقوقی بودند. در حقوق اسلام هم موقوفات از این شخصیت بهره مند بود و معاملات متصدیان به نام موقوفه انجام می گرفت و در واقع وقف یک نوع شخصیت حقوقی بود..”
به طور کلی، شرکت در سیستم های حقوقی مختلف، وسیله تحدید مسئولیت فعالان تجاری است؛ به این معنا که تجار شخصی یعنی تجاری که به صورت انفرادی فعالیت می کنند، در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت نامحدود دارند و کل دارایی آن ها، اعم از سرمایه تجاری و اموال خصوصی، وثیقه پرداخت دیون آن ها به طلبکاران است؛ اما اشخاصی که فعالیت تجاری شان از طریق تشکیل شرکت انجام می گیرد، مسئولیتی عمدتاَ محدود دارند و – البته در شرکت های به اصطلاح سرمایه – فقط تا آن بخش از دارایی شان بدهکار طلبکاران هستند که در شرکت گذاشته اند. همین مزیت شرکت موجب شده است که در دنیای اقتصادی غرب، حتی تجار انفرادی ، به جای فعالیت تجاری سنتی، در قالب شرکت های به اصطلاح ” تک شریک ” به تجارت بپردازند تا در عین اینکه در کنار شرکای دیگر قرار نمی گیرند، مسئولیتشان ، در قبال طلبکاران، محدود به سرمایه ای شود که به شریک تک شریک اختصاص داده اند.



:: بازدید از این مطلب : 7
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : یک شنبه 12 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 


در طول حیات شرکت اوضاع و احوال حاکم بر آن به طور دائم تغییر می کند. تمامی تغییرات بعدی مربوط به شرکت اعم از تغییرات اساسنامه، افزایش یا کاهش سرمایه، ورشکستگی، ابطال، تصفیه، تقسیم اموال و… باید به ثبت برسد.
ثبت تغییرات شرکتها به صورت اینترنتی در سامانه اداره ثبت شرکت ها و با ارائه صورتجلسه ممکن است. چنانچه شرکتی قصد دارد بطور همزمان چند تغییر در شرکت ایجاد کند مثلا تغییر آدرس، تغییر در سهام و… باید به طور جداگانه برای هر کدام صورتجلسه تنظیم کند و برای هر کدام از آنها بطور مجزا پذیرش بگیرد.
برخی تصمیمات مانند تغییر نشانی شرکت، تغییر دارندگان حق امضا ، تاسیس یا تغییر شعبات شرکت ، تعیین مدیر عامل و … می تواند در جلسه هیات مدیره انجام شود که برای آن بایستی صورتجلسه هیات مدیره تنظیم و به امضای اعضای هیات مدیره برسد.
برخی دیگر مانند تعیین اعضای هیات مدیره، تصویب تراز سود و زیان سالانه شرکت ، انتصاب بازرسین ، نقل و انتقال سهام ، افزایش یا کاهش سرمایه و … در جلسات مجمع عمومی که با حضور سهامداران ( شرکا) تشکیل می شود انجام می پذیرد.
بنا به تجویز ماده 106 در مواردیکه تصمیمات مجمع عمومی متضمن یکی از امور ذیل باشد یک نسخه از صورت جلسه مجمع باید جهت ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد.
1. انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
2. تصویر ترازنامه
3. کاهش یا افزایش سرمایه
4. تغییرات اساسنامه
5. انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن
اداره ی کل شرکتها در صورت صحت صورتجلسه و رعایت کردن کلیه اصول و قواعد قانونی آن و مطابقت موارد آن با پرونده ی اصلی، آگهی تغییرات ثبتی را صادر نموده که در روزنامه رسمی و محلی اطلاع رسانی شود .
مدارک لازم جهت تغییرات شرکت ها و ثبت صورتجلسات شرکت به قرار ذیل است :
1. اصل و کپی از کلیه مدارک ثبتی شرکت ( شامل آگهی تاسیس )
2. کپی آخربن آگهی تغییرات
3. اصل شناسنامه یکی از سهامداران ( ترجیحاَ مدیر عامل شرکت )
4. کپی کارت پایان خدمت اعضا و بازرسین جدید به بعد ( برابر اصل شده در دفاتر اسناد رسمی )
5. اصل مهر شرکت
6. در مورد شرکت هایی که از تاریخ ثبتشان یک سال گذشته باشد، کپی شناسنامه و کپی کارت ملی همه اعضا و سهامداران الزامی می باشد.
7. در مورد تغییرات ورود اعضای جدید به شرکت، کپی شناسنامه ، کپی کارت ملی و کارت پایان خدمت الزامی می باشد.
8. در صورت نقل و انتقال سهام برگه دارایی



:: بازدید از این مطلب : 10
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 11 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

 


در طول حیات شرکت اوضاع و احوال حاکم بر آن به طور دائم تغییر می کند. تمامی تغییرات بعدی مربوط به شرکت اعم از تغییرات اساسنامه، افزایش یا کاهش سرمایه، ورشکستگی، ابطال، تصفیه، تقسیم اموال و… باید به ثبت برسد.
ثبت تغییرات شرکتها به صورت اینترنتی در سامانه اداره ثبت شرکت ها و با ارائه صورتجلسه ممکن است. چنانچه شرکتی قصد دارد بطور همزمان چند تغییر در شرکت ایجاد کند مثلا تغییر آدرس، تغییر در سهام و… باید به طور جداگانه برای هر کدام صورتجلسه تنظیم کند و برای هر کدام از آنها بطور مجزا پذیرش بگیرد.
برخی تصمیمات مانند تغییر نشانی شرکت، تغییر دارندگان حق امضا ، تاسیس یا تغییر شعبات شرکت ، تعیین مدیر عامل و … می تواند در جلسه هیات مدیره انجام شود که برای آن بایستی صورتجلسه هیات مدیره تنظیم و به امضای اعضای هیات مدیره برسد.
برخی دیگر مانند تعیین اعضای هیات مدیره، تصویب تراز سود و زیان سالانه شرکت ، انتصاب بازرسین ، نقل و انتقال سهام ، افزایش یا کاهش سرمایه و … در جلسات مجمع عمومی که با حضور سهامداران ( شرکا) تشکیل می شود انجام می پذیرد.
بنا به تجویز ماده 106 در مواردیکه تصمیمات مجمع عمومی متضمن یکی از امور ذیل باشد یک نسخه از صورت جلسه مجمع باید جهت ثبت به مرجع ثبت شرکت ها ارسال گردد.
1. انتخاب مدیران و بازرس یا بازرسان
2. تصویر ترازنامه
3. کاهش یا افزایش سرمایه
4. تغییرات اساسنامه
5. انحلال شرکت و نحوه تصفیه آن
اداره ی کل شرکتها در صورت صحت صورتجلسه و رعایت کردن کلیه اصول و قواعد قانونی آن و مطابقت موارد آن با پرونده ی اصلی، آگهی تغییرات ثبتی را صادر نموده که در روزنامه رسمی و محلی اطلاع رسانی شود .
مدارک لازم جهت تغییرات شرکت ها و ثبت صورتجلسات شرکت به قرار ذیل است :
1. اصل و کپی از کلیه مدارک ثبتی شرکت ( شامل آگهی تاسیس )
2. کپی آخربن آگهی تغییرات
3. اصل شناسنامه یکی از سهامداران ( ترجیحاَ مدیر عامل شرکت )
4. کپی کارت پایان خدمت اعضا و بازرسین جدید به بعد ( برابر اصل شده در دفاتر اسناد رسمی )
5. اصل مهر شرکت
6. در مورد شرکت هایی که از تاریخ ثبتشان یک سال گذشته باشد، کپی شناسنامه و کپی کارت ملی همه اعضا و سهامداران الزامی می باشد.
7. در مورد تغییرات ورود اعضای جدید به شرکت، کپی شناسنامه ، کپی کارت ملی و کارت پایان خدمت الزامی می باشد.
8. در صورت نقل و انتقال سهام برگه دارایی



:: بازدید از این مطلب : 7
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : شنبه 11 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



ماده 18 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 1347 بیان می دارد :
اساسنامه ای که به تصویب مجمع عمومی موسس رسیده به ضمیمه صورت جلسه ی مجمع اعلامیه ی قبولی مدیران و بازرسان جهت ثبت شرکت ها تسلیم خواهد شد.
چنانجه در مقالات پیشین درباره تشکیل شرکت سهامی عام گفته شد، شرکت سهامی عام پس از تشکیل مجمع عمومی موسس با رعایت مقررات و پس از احراز پذیره نویسی کلیه سهام شرکت و تادیه مبالغ و تصویب طرح اساسنامه شرکت و قبول سمت از طرف مدیران و بازرسان شرکت تشکیل شده محسوب می شود که به این ترتیب باید ادعا نمود که شخصیت حقوقی ایجاد شده است. این شخصیت حقوقی دارای خصایص و ویژگی هایی است که مهم ترین خصیصه آن این است که کوتاه مدت است به این معنا که در این وضعیت شخصیتی ایجاد شده که دارای جنبه تجاری است و باید این نوع شخصیت را از شخصیت حقوقی در قانون مدنی که منصرف به پاره ای از اموال هم می گردد مانند اموال متوفی مجزا نمود. این شخصیت میان شخصیت حقوقی در قانون مدنی و شخصیت حقوقی در قانون تجارت پس از ثبت است. این شخصیت حقوقی پیش از ثبت شرکت سهامی عام با انگیزه ثبت شرکت ایجاد شده در اداره ثبت شرکت ها است از این رو دارای اختیارات محدود است.
اما در عوض دارای مسئولیت نامحدود است چنانچه از زمان تشکیل شرکت سهامی ( بعد از امضاء صورتجلسه مجمع عمومی موسس) موسسین یا مدیران انتخاب شده پیش از ثبت شرکت اقداماتی تجاری و یا اقداماتی که موجب ورود ضرر به سهام داران گردد به صورت تضامنی مسئولیت دارند. اما پس از ثبت شخصیت حقوقی مدنی تبدیل به شخصیت حقوقی تجاری می گردد و مدیران دارای تمام اختیارات لازم در اداره شرکت و انجام معاملات تجاری می باشند.
پس ثبت شرکت سهامی عام با رعایت مقررات ماده 18 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت شخصیت حقوقی با دائم و طولانی مدت ( مدت تعیین شده اساسنامه ) را جایگزین شخصیت حقوقی کوتاه مدت ( از زمان تشکیل شرکت تا زمان ثبت ) می نماید که در این صورت شرکت ثبت شده دارای اختیاراتی قانونی براساس مقررات شرکت سهامی عام می باشند و می توانند از مزایای شرکت سهامی عام برخوردار شوند. اعمال اینکه حقوق و مزایا توسط هیات مدیره ای است که در حال حاضر دارای اختیارات بیشتری نسبت به گذشته ( پیش از ثبت شرکت ) داشته اند.
نکته : در ماده 18 قانون یاد شده هیچگونه اشاره ای به شخص یا اشخاصی که مکلف به تقدیم مدارک به اداره ثبت شرکت ها می باشد نشده است معمولاَ مراجعه به اداره مزبور و پیگیری کار ثبت شرکت با هیئت مدیره منتخبین مجمع عمومی موسسین و یا نمایندگان تعیین شده در مجمع یاد شدده برای این منظور است.

عدم اجازه ثبت شرکت و آثار آن
چنانچه در ماده 19 لایحه مذکور آمده است در صورتی که شرکت تا شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه مذکور در ماده 6 لایحه اصلاح قانون تجارت به ثبت نرسیده باشد به درخواست هر یک از موسسین یا پذیره نویسان مرجع ثبت شرکت ها که اظهارنامه به آن تسلیم شده است. گواهینامه ای حاکی از عدم ثبت شرکت صادر می نماید و گواهی صادره را به بانکی که تعهد سهام و تادیه وجوه در آن به عمل آمده است ارسال می دارد تا موسسین و پذیره نویسان به بانک مراجعه و تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را مسترد دارند در این صورت هرگونه هزینه که برای تاسیس شرکت پرداخت یا تعهد شده باشد به عهده ی موسسین خواهد بود.
شرکت سهامی عام از زمان تشکیل و پیش از به ثبت رسیدن دارای حقوق و تعهداتی است که قانون آن را معین کرده است در نتیجه مدیران شرکت به محض انتخاب شدن و قبول سمت خود می توانند از اختیاراتی که قانون به آن ها اعطا کرده استفاده کنند زیرا وفق مواد 19 و 23 لایحه اصلاح قسمتی از قانون تجارت مصوب 1347 موسسین شرکت نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند مسئولیت تضامنی دارند. بنابراین موسسین می بایست رأساً برای جلوگیری از استمرار ضررهای وارده از حقی که در ماده 17 لایحه یاد شده فراهم گردیده استفاده نموده و با درخواست گواهینامه حاکی از عدم ثبت و پذیره نویسان می توانند با مراجعه به بانک مذکور تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را مسترد دارند تا هزینه مازاد بر تاسیس شرکت گریبان گیر آن ها نگردد.



:: بازدید از این مطلب : 8
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 8 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


همه شرکت ها از جمله شرکت های سهامی عام ، سهامی خاص، با مسئولیت محدود ، تضامنی می بایست در اداره کل ثبت شرکت ها به ثبت برسند. پس از مرحله ثبت، شرکت ها باید نسبت به پلمپ دفاتر تجاری ، انجام امور مالیاتی و اخذ کد اقتصادی اقدام نمایند، در غیر این صورت عواقب آن بر عهده ی افراد ذی ربط می باشد.
بنابراین، پس از این که شرکت را ثبت کردید باید طی یک هفته دفاتر تجاری را پلمپ نمایید.برای پلمپ دفترها باید توجه کرد که دفترهای مرتبط با امور شرکت شامل روزنامه، دفتر کل ، دفتر دارایی و دفتر کپیه است که تنها 2 دفتر روزنامه و دفتر کل باید پلمپ گردند و همین طور که گفته شد، در این باره اجبار وجود دارد. پلمپ دفاتر تجاری به منظور ثبت کلیه حساب ها، هزینه ها و درآمدهای روزانه شرکت و تمامی عملیات مالی باید انجام شود.
بعد از این مرحله می بایست حوزه مالیاتی خود را تعیین و اقدام به اخذ کد اقتصادی کنید. تعیین حوزه مالیاتی با ارائه مدارکی که توسط اداره دارایی و آدرس مشخص می شود، با توجه به محل استقرار شرکت صورت می گیرد. با تعیین حوزه ی مالیاتی، قادر خواهید بود امور مالیاتی خود را در آن حوزه انجام دهید.
مدیران محترم، دو ماه (دو ماه از تاریخ ثبت شرکت) فرصت دارند تا نسبت به پرداخت دو در هزار سرمایه شرکت به حوزه مالیاتی خود اقدام نمایند.در غیر این صورت به میزان دو برابر جریمه خواهند شد.
پس از تشکیل پرونده دارایی می بایست نسبت به اخذ کد اقتصادی اقدام نمود. کد اقتصادی شماره ای است 12 رقمی که برای اشخاص حقیقی و حقوقی که به تولید کالا و خدمات اشتغال دارند، وضع شده است. این کد جهت شناسایی شرکت در واحد مالیاتی استفاده می شود.بر این اساس، مطابق قانون مالیاتی تصویب شده، تمامی شرکت های ثبت شده جهت اخذ گواهی ارزش افزوده و ارائه گزارش های فصلی ملزم به اخذ کد اقتصادی می باشند.
بدون طی کردن تمامی این مراحل، شرکت جنبه قانونی نداشته و هرگونه فعالیت شرکت بدون ثبت ، اخذ کد اقتصادی و پلمپ دفاتر تجاری جرم تلقی می شود و مجرم نیز مشمول جریمه نقدی و زندان می شود.

مدارک مورد نیاز جهت اخذ پلمپ دفاتر ( اشخاص حقوقی)
1-کپی شناسنامه و کارت ملی مدیر عامل و مهر شرکت
2-تکمیل فرم اظهارنامه دریافتی از اینترنت
3-کپی روزنامه تاسیس شرکت
4-کپی آخرین تغییرات ثبتی شرکت در روزنامه رسمی ( در صورت وجود تغییرات)

مدارک مورد نیاز اخذ پلمپ دفاتر ( اشخاص حقیقی)
1-تکمیل فرم اظهارنامه پلمپ دفاتر مهر و امضاء شده دریافتی از اینترنت
2-کپی کارت ملی متقاضی
3-کپی پروانه کسب و یا مجوز فعالیت کسبی
4.وکالتنامه یا معرفی نامه برای نماینده در صورتی که وکیل یا نماینده برای پلمپ دفاتر معرفی شده باشند.

مدارک مورد نیاز جهت تعیین حوزه و اخذ کد اقتصادی
1-کپی مدارک ثبتی شرکت شامل اساسنامه ، اظهارنامه ، شرکتنامه ، تقاضانامه و آگهی تاسیس
2- روزنامه آخرین تغییرات شرکت ( در صورت وجود )
3- مدارک شناسایی اعضای هیات مدیره ( کپی برابر اصل شده ی شناسنامه و کارت ملی )
4- قبض تلفن و برق مربوط به آدرس و کد پستی شرکت
5- اجاره نامه یا سند مالکیت .در رابطه با اجاره نامه توجه به نکات ذیل حائز اهمیت است :
الف) اجاره نامه حتماَ بنام شرکت باشد.
ب) اجاره نامه حتماَ کد رهگیری داشته باشد .
ج) آدرس مندرج در اجاره نامه یا آدرس رسمی و ثبت شده شرکت یکسان باشد .
6- تکمیل دفترچه ثبت نام اشخاص حقوقی
7- اخذ گواهی امضاء صاحبان امضاء در دفتر خانه
8- پرداخت فیش حق تمبر ( 2 در هزار سرمایه شرکت )
9- مهر شرکت
لازم به توضیح است، به موجب قانون، آدرس شرکت می بایست آدرس واقعی بوده و ملک مورد نظر اداری یا تجاری باشد. در غیر این صورت شرکت تخلف قانونی مرتکب گردیده است و قابلیت تعیین حوزه مالیاتی و اخذ کد اقتصادی را نخواهد داشت .



:: بازدید از این مطلب : 9
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 8 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


ماده 3 قانون ثبت شرکت ها مقرر می دارد : ” در تاریخ اجرای این قانون هر شرکت خارجی برای اینکه بتواند به وسیله شعبه یا نماینده به امور تجاری یا صنعتی یا مالی در ایران مبادرت نماید، باید در مملکت اصلی خود شرکت قانونی شناخته شده و در اداره ثبت اسناد تهران به ثبت رسیده باشد”. بنابراین شرکت های خارجی که بخواهند خود را در ایران به ثبت برسانند، باید در کشور اصلی خود قانونی شناخته شده باشند و برای این منظور گرچه در قانون ثبت شرکت ها تصریح نشده است که شرکت خارجی باید سندی به اداره ثبت شرکت ها تسلیم نماید که قانونی بودن آن در کشور اصلی محرز شود، ارائه چنین سندی برای ثبت شرکت خارجی در ایران لازم است. این سند در کشورهایی که شرکت باید به ثبت برسد گواهی اداره ثبت محل است و در کشورهایی که بعضی از شرکت ها به ثبت نمی رسند، گواهی دفتر ثبت تجاری یا مقامات صلاحیتدار دیگر کشور متبوع شرکت است.
ماده 5 قانون ثبت شرکت ها مجازات عدم ثبت شرکت خارجی را که در ایران به وسیله شعبه یا نماینده مبادرت به عملیات تجاری یا صنعتی یا مالی می نمایند به شرح ذیل تعیین نموده است :
اشخاصی که به عنوان نمایندگی یا مدیریت شعبه شرکت های خارجی در ایران اقدام به امور تجاری یا صنعتی یا مالی کرده و قبل از انقضاء موعد مقرر تقاضای ثبت نکنند، به تقاضای مدعی العموم بدایت و محکمه ابتدایی تهران محکوم به جزای نقدی از پنجاه تومان تا هزار تومان خواهند شد و به علاوه برای هر روز تاخیر پس از صدور حکم متخلف را به تادیه پنج الی پنجاه تومان محکوم خواهد کرد و هرگاه حکم قطعی شده و تا سه ماه پس از تاریخ ابلاغ آن تخلف ادامه یابد، دولت از عملیات نماینده یا مدیر شرکت متخاف جلوگیری خواهد نمود “.
ماده 7 قانون ثبت شرکت ها اضافه می کند : ” تغییرات راجع به نمایندگان شرکت و یا مدیران یا شعب آن باید به اداره ثبت اسناد کتباَ اطلاع داده شود تا وقتی که این اطلاع داده نشده عملیاتی که نماینده و یا مدیران سابق به نام شرکت انجام داده عملیات شرکت محسوب است ، مگر اینکه شرکت اطلاع اشخاصی را که به استناد این ماده ادعای حقی می کنند از تغییر نماینده یا مدیر خود به ثبوت برساند “.
نسبت به سایر تغییرات قانون تصریحی ندارد ولی چون ماده 9 قانون تنظیم آیین نامه اجرای این قانون را به وزارت دادگستری محول کرده است ، ماده 10 آیین نامه ثبت شرکت ها مصوب 2 خرداد ماه 1310 مقرر می دارد : ” هرگاه یکی از نکات مذکور در فقره 1 و 2و 3و 4و 5 و 8 و 10 و 11 ماده 6 تغییر کند این تغییر نیز باید در اداره ثبت اسناد تهران ثبت شود “.
ثبت کلیه شرکت های خارجی در تهران در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی انجام می گیرد و برای ثبت شرکت خارجی تسلیم مدارک ذیل به اداره ثبت شرکت ها لازم است :
1- اظهارنامه ثبت شرکت در 3 نسخه باید طبق ماده 6 آیین نامه اجرای قانون ثبت شرکت ها به فارسی نوشته شده و دارای نکات ذیل باشد :
1- نام کامل شرکت ؛
2- نوع شرکت از سهامی و ضمانتی و مختلط و غیره ؛
3- مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح آن ؛
4- تابعیت شرکت ؛
5- مقدار سرمایه شرکت و آدرس صحیح آن ؛
6- آخرین بیلان شرکت مشروط بر اینکه قوانین جاریه و یا عرف تجاری مملکن اصلی شرکت و یا اساسنامه خود شرکت انتشار بیلان شرکت را مقرر کرده باشد ؛
7- در چه محل و در چه تاریخ و در نزد کدام مقام صلاحیتدار شرکت تقاضاکننده مطابق قوانین مملکت اصلی خود ثبت شده است ؛
8- شرکت به چه نوع امر صنعتی یا تجاری یا مالی در ایران مبادرت می کند ؛
9- شعب آن در کدامیک از نقاط ایران موجود است ؛
10- نماینده عمده شرکت در ایران کیست و اگر شرکت چند نماینده مستقل دارد نمایندگان مستقل شرکت در ایران چه اشخاصی هستند ؛
11- اسم و آدرس صحیح شخص یا اشخاصی که مقیم در ایران بوده و برای دریافت کلیه ابلاغات مربوط به شرکت صلاحیت دارند ؛
12- تعهد به اینکه همه ساله یک نسخه از آخرین بیلان شرکت را در صورتی که بیلان شرکت را در صورتی که بیلان مزبور مطابق فقره ششم این ماده قابل انتشار باشد، به دایره ثبت شرکت ها بدهد.
اداره ثبت شرکت ها برای تسهیل تنظیم اظهارنامه ثبت شرکت های خارجی نمونه های چاپی تهیه نموده است که مفاد ماده 6 آیین نامه در آن نوشته شده و شرکت های خارجی باید اطلاعات مربوطه را در مقابل سوالات مزبور بدهند.
نماینده شرکت خارجی که از طرف شرکت صلاحیت امضا دارد، باید ذیل اظهارنامه مزبور را امضاء نموده و مدارک ذیل را به اظهارنامه مزبور ضمیمه کند :
1- مدارک رسمیت داشتن شرکت در کشور اصلی ؛
2- رونوشت مصدق اساسنامه شرکت ؛
3- رونوشت مصدق اساسنامه شرکت ؛
4- هرگاه شرکت خارجی شرکتی باشد که شرایط عملیات آن به موجب امتیازنامه صحیح و منظمی مقرر گردیده، رونوشت امتیازنامه با تصدیق وزارت امور خارجه مشعر بر صحت آن ؛
5- آخرین ترازنامه شرکت در صورتیکه طبق قوانین وزارت امور خارجه مشعر بر صحت آن ؛
مدارک بالا باید در 2 نسخه به اداره ثبت شرکت ها تسلیم گردد و ماده 7 قانون ثبت شرکت ها مقرر می دارد که رونوشت اساسنامه و اختیارنامه نمایندگان آن در ایران و همچنین آخرین ترازنامه شرکت باید به توسط شخص یا اشخاصی که از طرف شرکت حق امضاء دارند تصدیق گردد و امضای آن شخص یا اشخاص باید به تصدیق مقامات صلاحیتدار کشوری که امضاء در آن جا واقع شده و نماینده سیاسی یا قنسولی ایران در کشور مزبور و یا نماینده سیاسی یا قنسولی دولت متبوع شرکت در ایران برسد. ماده 8 قانون ثبت شرکت ها ، شعبه شرکت ها برای ثبت هر شرکت خارجی که علاوه بر ثبت خود شرکت تقاضا شود تسلیم مدارک ذیل را لازم می داند :
1- اظهارنامه ثبت به فارسی ؛
2- رونوشت مصدق سند ثبت خود شرکت در ایران
3- رونوشت مصدق از اختیار نماینده که مدیر شعبه است.
در صورتیکه تقاضای ثبت شعبه در ضمن تقاضای خود شرکت به عمل آید تسلیم رونوشت مصدق سند ثبت شرکت لازم نیست ، زیرا هنوز شرکت در ایران به ثبت نرسیده است تا رونوشت آن تسلیم گردد.
طبق ماده 13 قانون ثبت شرکت ها کلیه اوراق که مطابق مواد فوق لازم است به تقاضانامه منضم گردد، باید به فارسی تهیه شده و یا یک ترجمه از آن به فارسی ضمیمه آن شود.
اداره ثبت شرکت ها بعد از دریافت مدارک بالا برای هر اظهارنامه رسیدی با قید تاریخ وصول آن می دهد و بررسی اجمالی راجع به صحت آن ها به عمل می آورد و چنانچه نقصی نداشت و مخالف مقررات قانونی نباشد، بعد از دریافت حق الثبت خلاصه اظهارنامه ثبت را در دفتر ثبت شرکت های خارجی ثبت نموده و ذیل آن را نماینده یا نمایندگان شرکت امضاء می نمایند و خلاصه ثبت در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار مرکز آگهی می گردد.
ماده 18 آیین نامه قانون ثبت شرکت ها مقرر می دارد : ” پس از ثبت شرکت و هریک از شعب آن اداره ثبت باید تصدیقی مشعر بر ثبت شرکت یا شعبه آن به تقاضاکننده بدهد تصدیق مزبور باید حاوی مراتب ذیل باشد :
1- نام شرکت ؛
2- نوع شرکت از سهامی و ضمانتی و مختلط و غیره ؛
3- مرکز اصلی شرکت و آدرس صحیح آن ؛
4- تابعیت شرکت ؛
5- مقدار سرمایه شرکت در تاریخ تقاضا ؛
6- در چه محل و در چه تاریخ و در نزد کدام مقام صلاحیتدار شرکت تقاضاکننده مطابق قوانین مملکت اصلی خود به ثبت رسیده است ؛
7- شرکت به چه نوع امر صنعتی یا تجاری یا مالی در ایران مبادرت می کند ؛
8- تاریخ ثبت ؛
9- امضای مدیر کل ثبت اسناد ؛
10- هرگاه تصدیق راجع به ثبت شعبه باشد ، باید علاوه بر مراتب فوق در تصدیق نامه محل شعبه نیز قید شود.
اداره ثبت شرکت ها نمونه های چاپی برای تصدیق ثبت شرکت های خارجی تهیه نموده که بعد از ثبت شرکت در مقابل قسمت های چاپی اطلاعات مربوط به شرکت را که ثبت شده است ، می نویسد.
چنانچه شعبه شرکت در محلی غیر از تهران باشد، رونوشت مصدق تصدیق ثبت باید طبق ماده 19 آیین نامه توسط اداره کل ثبت اسناد به ثبت اسناد محلی که شعبه در آن جا دایر بوده یا می شود ارسال گردد و اگر در آن محل ثبت اسناد نباشد رونوشت مزبور دفتر دادگاه شهرستان آن محل فرستاده می شود.
چنانچه بعد از ثبت شرکت یکی از نکات مذکور در فقره 1 و 2 و 3 و 4 و 5و 8و 10و 11 ماده 6 تغییر کند، یعنی در نام شرکت – نوع شرکت – مرکز اصلی شرکت – تابعیت شرکت – مقدار سرمایه – عملیاتی که شرکت در ایران انجام می دهد – نمایندگان اسم شرکت – اسم و آدرس صحیح اشخاصی که در ایران صلاحیت دریافت ابلاغات را دارند، تغییری حاصل شود ، نمایندگان شرکت در ایران موظفند طبق ماده 11 آیین نامه تغییرات مزبور را نیز به ثبت برسانند.
ماده 22 آیین نامه ثبت شرکت ها مهلت های ذیل را برای هر شرکت خارجی که اظهارنامه ثبت را با شرایط و در مواعد مقرره در قانون ثبت شرکت ها و آیین نامه مربوطه تسلیم نماید، برقرار می سازد :
الف – برای تقاضای ثبت شعب و اسم نمایندگانی که در ایران مشغول تجارت بوده و در ضمن اظهارنامه راجع به ثبت خود شرکت نسبت به آن ها اظهارنامه تقدیم نشده باشد، یک ماه از تاریخ ثبت خود شرکت ؛
ب- برای تقاضای ثبت شعب یا نمایندگانی که ممکن است بعد از ثبت خود شرکت در ایران تشکیل و یا معین گردند یک ماه از تاریخ تشکیل یا تعیین آن ها ؛
ج- برای تقاضای تغییرات حاصله در شعب شرکت یا نمایندگان مستقل دیگر شرکت که در ایران دارد که از جمله نماینده عمده شرکت و نمایندگان مستقل دیگر شرکت در ایران است و همچنین برای تغییر شخص یا اشخاصی که برای دریافت ابلاغات راجع به شرکت صلاحیت دارند، دو ماه از تاریخ تغییر ؛
د- برای تغییرات حاصله در خود شرکت سه ماه از تاریخ تغییر اگر مرکز اصلی شرکت آسیا به استثنای شرق اقصی و یا در اروپا و یا در آمریکای شمالی باشد و چهارماه اگر در سایر ممالک باشد.
قانون ثبت ثبت شرکت ها به هیچ وجه موارد انحلال و برچیده شدن شرکت های خارجی را ذکر نکرده و بدیهی است در مواردی که شرکت در کشور اصلی خود منحل می شود، انحلال شعبه او در ایران نیز باید اعلام شود. بنابراین انحلال شرکت های خارجی تابع قوانین اصلی شرکت است.
حق الثبت شرکت های خارجی به همان میزانی است که برای شرکت های داخلی مقرر شده و به نسبت اصل سرمایه تعهد شده شرکت خارجی احتساب می گردد.



:: بازدید از این مطلب : 17
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 1 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin



طبق ماده 195 قانون تجارت ثبت کلیه شرکت های مذکور در قانون تجارت اجباری است. طبق ماده 2 قانون ثبت شرکت ها کلیه شرکت های ایرانی موجود باید به ثبت برسد و چنانچه شرکتی به ثبت نرسد نه تنها هر ذینفعی می تواند بطلان عملیات آن را از محکمه تقاضا نماید، بلکه از یک طرف طبق ماده 220 قانون تجارت شرکاء آن در حکم شرکای شرکت های تضامنی می باشند و از طرف دیگر طبق ماده 2 قانون ثبت شرکت ها مدیران شرکت های متخلف ممکن است به تقاضای دادستان محکوم به یک هزار تا ده هزار ریال جزای نقدی گردند و در صورت تقاضای دادستان اصولاَ حکم انحلال شرکت صادر گردد.
ثبت شرکت های ایرانی در مرکز در اداره ثبت شرکت ها و مالکیت صنعتی که یکی از ادارات اداره کل ثبت اسناد و املاک می باشد انجام می پذیرد و ثبت شرکت ایرانی که در خارج از مرکز تشکیل شوند به موجب ماده 2 آیین نامه اجرایی قانون ثبت شرکت ها مصوب 1311 در اداره ثبت اسناد مرکز اصلی شرکت به عمل می آید. در نقاطی که اداره یا دایره یا شعبه ثبت اسناد نباشد ثبت در دفتر اسناد رسمی و اگر دفتر اسناد رسمی هم نباشد ثبت در دادگاه شهرستان یا دادگاه بخش با رعایت ترتیب کافی خواهد بود، لیکن شرکت باید در ظرف 3 ماه از تاریخ تاسیس اداره یا دایره یا شعبه ثبت اسناد در آن محل خود را در دفتر ثبت اسناد به ثبت برساند.
تشکیل کلیه شرکت های مذکور در قانون تجارت موکول به تنظیم شرکتنامه رسمی است. ماده 2 آیین نامه اجرای قانون شرکت ها مصوب 1311 تصریح می کند که در هر محلی که اداره ثبت اسناد و یا دفتر اسناد رسمی موجود است شرکت های تجاری که در آن محل تشکیل می شود باید به موجب شرکتنامه رسمی تشکیل گردد و بند 2 ماده 47 قانون ثبت نیز ثبت شرکتنامه را اجباری می داند. ولی ثبت شرکتنامه در دفتر اسناد رسمی متضمن مخارج جداگانه است که هزینه شرکت را در بدو تاسیس خیلی زیاد می کند و برای رفع این محظور چون دفاتر ثبت شرکت ها در اداره ثبت شرکت ها دفاتر رسمی می باشند، موسسان شرکت های تجاری شرکتنامه را روی اوراق چاپی که اداره ثبت شرکت ها در اختیار آنان می گذارد، تنظیم نموده و موسسان شرکت امضاء می نمایند و همان اوراق عیناَ در دفتر ثبت شرکت ها وارد و ثبت می شود و با ابطال تمبر حق الثبت شرکت ها، شرکتنامه در حکم اسناد رسمی درمی آید و به این ترتیب از پرداخت دو حق الثبت یکی برای ثبت شرکتنامه و یکی برای ثبت خودداری می شود.
مفاد اوراق شرکتنامه که از طرف اداره ثبت شرکت ها تهیه شده است به شرح ذیل است :
1- نام شرکت ؛
2- نوع شرکت ؛
3- موضوع شرکت ؛
4- مراکز اصلی و نشانی کامل آن ؛
5- اسامی شرکاء یا موسسان و شناسنامه و محل اقامت آن ها ؛
6- مبدا تشکیل شرکت و مدت آن ؛
7- سرمایه شرکت اعم از نقدی و جنسی ؛
8- میزان سهم الشرکه یا سهام شرکاء در شرکت سهامی ؛
9- مدیران شرکت و اختیارات آن ها و اشخاصی که حق امضاء دارند ؛
10- موقع رسیدگی به حساب و ترتیب تقسیم سود شرکت ؛
11- فسخ شرکت مطابق ماده 93 قانون ؛
12- محل شعب فعلی شرکت ؛
13- سایر شرایط ( مواد مختلفه )
تقاضای ثبت شرکت باید از طرف مسئولان امور شرکت یعنی مدیران شرکت به عمل آید. برای تقاضای ثبت شرکت نیز نمونه چاپی از طرف اداره ثبت شرکت ها تهیه شده که در اختیار شرکت گذاشته می شود و مفاد آن به شرح ذیل می باشد :
1- نام کامل شرکت ؛
2- نوع شرکت ؛
3- موضوع شرکت ؛
4- مرکز اصلی و نشانی صحیح آن ؛
5- اسامی شرکاء یا موسسان ؛
6- مبدا تشکیل شرکت و مدت آن ؛
7- سرمایه شرکت ؛
8- میزان سهام هر یک از شرکاء ؛
9- مدیر یا مدیران شرکت و اشخاصی که حق امضاء دارند ؛
10- ترتیب تقسیم سود شرکت ؛
11- مواقع رسیدگی به حساب ؛
12- فسخ شرکت مطابق ماده 93 قانون بازرگانی ؛
13- محل شعب شرکت ؛
14- بازرس شرکت.
بدیهی است مطالبی که مربوط به نوع شرکتی که تقاضای ثبت آن شده است نیستند ، در شرکتنامه و تقاضانامه ثبت سفید خواهد ماند.
بنابراین برای ثبت کلیه شرکت ها تنظیم شرکتنامه و تقاضای ثبت شرکت اجباری است که باید از طرف موسسان و مدیران تنظیم و امضاء گردد و به اداره ثبت شرکت ها تسلیم شود. منتهی چون قانون تنظیم مدارک مختلفی را برای ثبت هر نوع شرکت تعیین کرده است ، آیین نامه اجرای قانون ثبت شرکت ها مصوب 1311 مدارکی را که هر یک از شرکت های تجاری باید به اداره ثبت شرکت ها تسلیم نمایند، به شرح ذیل تعیین می کند :
الف – در شرکت های سهامی
1- یک نسخه اصل از شرکتنامه ؛
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه شرکت ؛
3- نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه و پرداخت واقعی لااقل ثلث آن ؛
4- اسامی شرکاء با تعیین اسم و اسم خانوادگی و عده سهام هر یک از آن ها ؛
5- سواد مصدق از تصمیمات مجمع عمومی صاحبان سهام در موارد مذکور در مواد 40 و 41 و 44 قانون تجارت.
ب- در شرکت های بامسئولیت محدود
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه ؛
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد ) ؛
3- اسامی شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند ؛
4- نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی.
ج- در شرکت های تضامنی
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه ؛
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه شرکت ( اگر باشد ) ؛
3- نوشته ای به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی ؛
4- اسامی شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند.
د- در شرکت های مختلط غیرسهامی
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه ؛
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد ) ؛
3- اسامی شریک یا شرکاء ضامن که سمت مدیریت دارند.
ه- در شرکت های مختلط سهامی
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه ؛
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ؛
3- اسامی مدیر یا مدیران شرکت ؛
4- نوشته به امضاء مدیر شرکت حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه سهامی و پرداخت واقعی لااقل ثلث از آن سرمایه.
5- سواد مصدق از تصمیمات مجمع عمومی در موارد مذکور در مواد 40، 41 و 44؛
6- نوشته به امضاء مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی شرکاء ضامن و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی.
و – در شرکت های نسبی
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه ؛
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد ) ؛
3- اسامی مدیر و یا مدیران شرکت ؛
4- نوشته به امضاء مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سزمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی.
ز- در شرکت های تعاونی
1- یک نسخه مصدق از شرکتنامه ؛
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد ) .
بعد از تسلیم مدارک ثبت شرکت ها به اداره ثبت شرکت ها ، اداره مزبور بررسی اجمالی نسبت به مدارک مزبور به عمل می آورد تا معلوم شود آیا مدارک مطابق مقررات قانون تنظیم شده است یا خیر و چنانچه مدارک مزبور به عمل می آورد تا معلوم شود آیا مدارک مطابق مقررات قانون تنظیم شده است یا خیر و چنانچه مدارک نواقصی داشته باشد اداره ثبت شرکت ها به مسئولان شرکت تذکرات لازم را می دهد تا در رفع نواقص اقدام نمایند و اگر مدارک شرکت نقصی نداشته باشد، پس از دریافت حق الثبت ، مفاد شرکتنامه را در دفتر ثبت شرکت های داخلی که دفتر رسمی است ثبت می کند و خلاصه آن را در روزنامه رسمی و یکی از روزنامه های کثیرالانتشار محل ثبت شرکت آگهی می نماید و به این طریق تشکیل شرکت رسماَ اعلام می گردد. اداره ثبت بعد از تکمیل ثبت شرکت و انتشار آگهی مربوطه ، طبق ماده 5 آیین نامه قانون ثبت شرکت ها مصوب 16 / 3/ 1310 یک نسخه از تقاضانامه را که در آن مطالب لازم ذکر شده و به امضاء تقاضاکننده رسیده است با منضمات ضبط نموده و در دفاتر ثبت شرکت ثبت می کند و باید نسخه ثانی تقاضانامه را با قید تاریخ و نمره ثبت امضا و به مهر اداره ممهور کرده و به تقاضاکننده بدهد و این سند ثبت شرکت خواهد بود.
ثبت شرکت ها در ایران تابع طریقه اعلامی است به این معنی که اداره ثبت شرکت ها با وجود بررسی اجمالی که نسبت به مدارک شرکت به عمل می آورد، به هیچ وجه مسئول صحت مدارک مزبور و صحت اظهارات متقاضیان ثبت شرکت نیست و اگر شرکت مخالف قانون تشکیل شده باشد یا اینکه موجباتی برای ابطال شرکت موجود باشد دادستان و هر ذینفعی می تواند ابطال ثبت شرکت را از دادگاه تقاضا کند. ضمناَ باید در نظر داشت که اداره ثبت شرکت ها بعد از ثبت شرکت راساَ نمی تواند ابطال ثبت شرکت را اعلام کند و چنانچه تخلفاتی در تشکیل یا ثبت شرکت مشاهده نماید، باید از دادگاه ابطال ثبت شرکت را تقاضا نماید.



:: بازدید از این مطلب : 16
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 1 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin


ورقه قرضه ، ورقه ای است که قابل معامله و معرف مبلغ وام با سود معین که تمامی یا اجزاء آن در موعد یا مواعد معینی باید مسترد گردد. برای ورقه قرضه ممکن است علاوه بر سود، حقوق دیگری نیز شناخته شود. مانند این که ورقه قرضه قابل تعویض با سهام شرکت یا قابل تبدیل به سهام شرکت باشد.
منحصراَ شرکت سهامی عام می تواند تحت شرایط مقرر، اوراق قرضه منتشر کند.
اوراق قرضه قابل تعویض با سهام
برای صدور اوراق قابل تعویض با سهام ، لازم است که مجمع عمومی فوق العاده شرکت سهامی عام ، مقارن انتشار اوراق قرضه، افزایش سرمایه شرکت را نیز بنا به پیشنهاد هیات مدیره و گزارش خاص با بازرس یا بازرسان ، اقلاَ برابر مبلغ قرضه، به وسیله یک یا چند بانک دیگر، شرایط بانک ها و موسسات مالی را که می توانند این نوع پذیره نویسی را انجام دهند. ” شورای پول و اعتبار ” تعیین می کند. سهامی که شرکت جهت تعویض با اوراق قرضه قابل تعویض صادر می کند، سهام بانام بوده و باید به نام بانک ها یا موسسات مالی پذیره نویس صادر گردد. بانک ها یا موسسات مالی مزبور، باید تعهد کنند که سهام مذکور را در اختیار دارندگان اوراق قرضه مزبور بوده و نقل و انتقال این گونه سهام تا وقتی که تعویض ورقه قرضه با سهم احراز شود، در دفاتر ثبت شرکت ثبت نخواهد شد. قرارداد مربوط به پذیره نویسی و تعهد و سایر شرایط راجع به آن، که بین شرکت و بانک ها یا موسسات مذکور منعقد می شود نیز باید به تصویب مجمع عمومی فوق العاده شرکت برسد.
شرایط و ترتیب تعویض ورقه قرضه با سهام باید در ورقه قید شود. تعویض ورقه قرضه با سهام در سررسید، تابع میل و رضایت دارنده ورقه خواهد بود. به عبارت دیگر، وی می تواند در سررسید به جای تعویض ورقه قرضه خود با سهام شرکت ، اصل وام و سود آن را از شرکت دریافت کند. دارنده ورقه قرضه می تواند منتظر سررسید نمانده و در هرموقع قبل از آن، تحت شرایط و ترتیبی که در ورقه قرضه قید شده است ، به شرکت مراجعه و آن را با سهم شرکت تعویض نماید. حق تقدمی که سهامداران شرکت ، در خرید سهام جدید دارند ، در خرید سهام قابل تعویض با اوراق قرضه نخواهند داشت. سرانجام سهامی که جهت تعویض با اوراق قرضه صادر می شود، مادام که این تعویض به عمل نیانده است تا انقضاء موعد یا مواعد اوراق مزبور، قابل تامین نخواهد بود. به عبارت دیگر آن ها را نمی توان در ازاء طلب طلب کاران بازداشت نمود.
اوراق قرضه قابل تبدیل به سهام
برای صدور اوراق قرضه قابل تبدیل به سهام ، لازم است که مجمع عمومی فوق العاده شرکت سهامی عام ، بنا به پیشنهاد هیات مدیره و گزارش خاص بازرس یا بازرسان، شرایط و مهلتی را که طی آن دارندگان این گونه سهام خواهند توانست آن ها را به سهام شرکت تبدیل نمایند، تعیین کند و به هیات مدیره اختیار افزایش سرمایه را بدهد. دارندگان اوراق قرضه قابل تبدیل ، می توانند در موعد یا مواعد معینی که در ورقه قرضه قید شده است، به شرکت مراجعه و اصل وام و سود متعلقه را دریافت دارند. هیات مدیره در پایان مهلت مقرر مذکور، معادل مبلغ بازپرداخت نشده اوراق قرضه عرضه شده جهت تبدیل به سهام ، سرمایه شرکت را افزایش می دهد ( ممکن است تا پایان مهلت مزبور مقداری از مبالغ اوراق قرضه قابل تبدیل، در اثر مراجعه کنندگان آن ها به آنان پرداخت شده باشد. لذا هیئت مدیره فقط معادل مبالغ بازپرداخت نشده می تواند سرمایه شرکت را افزایش دهد ) . هیات مدیره پس از ثبت افزایش سرمایه در مرجع ثبت شرکت ، سهام جدید را صادر می کند و به دارندگان اوراق قرضه قابل تبدیل، معادل مبلغ بازپرداخت نشده اوراق قرضه ای که به شرکت تسلیم می کنند، سهم می دهد. در تبدیل ورقه به سهم نیز مانند تعویض، میل و رضایت دارنده ورقه قرضه شرط است و دارنده آن می تواند از دریافت سهم شرکت خودداری کند و به جای آن، اصل وام و سود پرداخت نشده را دریافت نماید. دارنده ورقه قرضه قبل از سررسید، طی مهلتی که داده شده است، می تواند تحت شرایط و ترتیبی که در ورقه قید شده است، به شرکت مراجعه و آن را معادل مبلغ بازپرداخت نشده اصل و سود، به سهام تبدیل کند و نیز حق تقدمی را که سهامداران، در خرید سهام جدید دارند در خرید سهام قابل تبدیل به اوراق قرضه نخواد داشت.
ورقه قرضه قابل بازخرید
ممکن است ورقه قرضه قابل بازخرید باشد. در این صورت لازم است که شرایط و ترتیب بازخرید در ورقه قرضه قید شود. دارنده ورقه قرضه قابل بازخرید، می تواند طبق شرایط و ترتیب مزبور، به شرکت مراجعه و با تسلیم ورقه قرضه، مبلغ مربوط را دریافت دارد.



:: بازدید از این مطلب : 14
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : چهار شنبه 1 آبان 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin




گرگان به عنوان مرکز استان گلستان که یکی از شهرهای شمالی ایران است شناخته می‌شود. این استان به همراه استان مازندران و استان گیلان شهرهای شمالی و حاشیه‌ی دریای خزر را تشکیل می‌دهند. گلستان همان طور که از نامش پیداست استانی سرسبز و سرشار از منابع جنگلی و طبیعی است. این استان یازده شهرستان به نام‌های گرگان، گنبد کاووس، بندر ترکمن، بندرگز، علی آباد، مینودشت، آق‌قلا، کلاله، کردکوی، آزادشهر و رامیان دارد. اکثر مردم گلستان ترکمن هستند. کشاورزی یکی از عمده‌ترین منابع درآمدی این استان محسوب می‌شود. اگر ساکن گلستان هستید یا مایل به سرمایه‌گذاری در گرگان یا هر یک از شهرهای دیگر این استان هستید بهتر است از ثبت شرکت شروع کنید. ثبت شرکت در این زمینه می‌تواند به شما کمک کند. با ما همراه باشید تا شما را از کلیات ثبت دو نوع از انواع مهم شرکت در گرگان آشنا کنیم. ما در این مقاله با شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود، که یکی از متداول‌ترین انواع شرکت است، شما را آشنا می‌کنیم و سپس به سراغ شرایط و مراحل ثبت موسسه در گرگان می‌رویم که برای انجام امور غیرتجاری انتفاعی یا غیرانتفاعی مفید فایده خواهد بود.

شرایط و مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گرگان

شرکت با مسئولیت محدود که در جهان به نام ltd شناخته می‌شود شرکتی است که با هدف انجام و اجرای امور تجاری در قالب شراکت حداقل دو نفر تشکیل شده و سرمایه‌ی آن در قالب سرمایه تامین نمی‌شود و مسئولیت هر یک از شرکا محدود به میزان آورده‌ی آن‌ها در سرمایه‌ی شرکت است. مدیر شرکت با مسئولیت محدود می‌تواند از داخل شرکت و از میان شرکا و یا از خارج شرکت انتخاب گردد. مدت مدیریت مدیران شرکت با مسئولیت محدود در گرگان می‌تواند نامحدود باشد و یا به مدت محدودی تعیین شود و قابل تمدید گردد. این مسائل را می‌توان در اساسنامه‌ی شرکت تعیین کرد. موضوعی که بر خلاف شرکت سهامی خاص است که مدت مدیریت مدیران آن باید دو ساله و قابل تمدید باشد. با توجه به این که قانون مورد مشخصی را برای شرایط مدیریت بر شرکت با مسئولیت محدود ذکر نکرده است، هرکس که دارای اهلیت باشد، یعنی به سن قانونی هجده سال تمام رسیده باشد و مجنون و بدون قدرت تصمیم‌گیری نباشد، می‌تواند مدیریت شرکت را بر عهده بگیرد. طبق ماده‌ی 104 قانون تجارت مدیر شرکت با مسئولیت محدود می‌تواند موظف باشد یا نباشد. یعنی می‌تواند از شرکت حقوق بگیرد یا نگیرد. همچنین حقوق و دستمزد مدیر می‌تواند مبلغ مشخصی باشد و یا بخشی از میزان فروش یا سود شرکت به او تعلق بگیرد. حتی دستمزد مدیر می‌تواند ترکیبی از این موارد باشد. برای تصمیم‌گیری‌های شرکت هم قانون دست شرکت با مسئولیت محدود را باز گذاشته است و شما با ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گرگان می‌توانید مشخص کنید که رای‌گیری در شرکت با مسئولیت محدود شما به چه نحو انجام شود. اما در حالت عادی هر تصمیم برای شرکت باید رای اکثریت لااقل نصف سرمایه را اتخاذ کند. این موضوع در ماده‌ی 106 قانون تصریح شده است. این اکثریت بر اساس سهم‌الشرکه تعیین می‌شود اگر تصمیم مزبور نتواند رای لازم را از اکثریت سرمایه کسب کند، مجددا رای‌گیری انجام می‌شود و این بار اکثریت عددی شرکا باید تصمیم مناسب را اتخاذ کنند. مدیر شرکت با مسئولیت محدود طبق ماده‌ی 105 قانون تجارت همه‌ی اختیارات لازم برای نمایندگی و اداره‌ی شرکت را خواهند داشت. مگر این که اساسنامه به نحو دیگری تعیین کند. اگر قراردادی صادر شود که بر خلاف اساسنامه اختیار مدیران را محدود کند طبق قانون باطل و کان‌لم‌یکن تلقی می‌گردد.

شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گرگان

برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گرگان شما باید حداقل یکصدهزار تومان سرمایه‌ی شرکت را تعیین کنید. حداقل تعداد نفرات برای تشکیل شرکت دو نفر است. تعیین بازرس برای شرکت با مسئولیت محدود اختیاری است. اعضای اصلی شرکت باید به سن قانونی یعنی هجده سال تمام رسیده باشند. شرایط ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گرگان از دیگر شرکت‌ها بسیار ساده‌تر است. به جز حداقل تعداد نفرات و اختیاری بازرس‌ها، تشکیل مجمع عمومی شرکت فقط در صورتی که شرکا از 12 نفر بیش‌تر باشند ممکن است. همچنین مدیران شرکت با مسئولیت محدود می‌تواند از میان شریک‌های شرکت انتخاب شوند یا از خارج شرکت. تقسیم سود در شرکت با مسئولیت محدود نسبت به میزان سرمایه تقسیم می‌شود گرچه می‌توان ترتیب دیگری را در اساسنامه برای این منظور تعیین کرد. همچنین حق رای در شرکت با مسئولیت محدود به نسبت سرمایه است. تقویم و قیمت‌گذاری آورده‌های غیرنقدی نیز در شرکت با مسئولیت محدود بر عهده‌ی کارشناس رسمی دادگستری نیست بلکه بر عهده‌ی خود شرکاست که باید به صورت مکتوب مشخص گردد.

مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گرگان

برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گرگان نیاز به کپی مدارک شناسایی اعضای اصلی شرکت به همراه مهر کپی برابر اصل است از سوی دفتر اسناد رسمی نیاز است و همچنین به گواهی عدم سوءپیشینه برای اعضای هیئت مدیره که باید از دفاتر پلیس+10 در سراسر کشور تهیه شود. به جز این دو مدرک، مدارک دیگری شامل اساسنامه، اظهارنامه، صورت‌جلسه‌ی مجمع عمومی و صورت‌جلسه‌ی هیئت مدیره نیز لازم است که برای تهیه‌ی آن‌ها می‌توانید از ثبت شرکت کمک بگیرید.

مراحل ثبت شرکت با مسئولیت محدود در گرگان

ابتدا با ثبت شرکت تماس بگیرید و نشانی محل کار خود را بدهید تا یک وکیل مجرب به صورت رایگان به محل کار شما اعزام شود. شما پس از مشورت‌های لازم با این وکیل می‌توانید قرارداد انجام کار ثبت شرکت با مسئولیت محدود خود در گرگان را امضا کنید و کار را شروع کنید. شما باید مدارک لازم برای ثبت شرکت را تکمیل کنید. مرحله‌ی بعدی ثبت نام در سایت است و نام شرکت، امضاداران شرکت و اطلاعات دیگر مربوط به شرکت را تکمیل کرده و فرم‌های مربوط را کامل کنید. انجام کارهای اداری ثبت شرکت بر عهده‌ی ثبت شرکت است. پس از پایان کار، مدارک مربوط به ثبت شرکت شما در موسسه‌ به شما تحویل داده خواهد شد.

درباره ثبت موسسه در گرگان

موسسه به موسسه‌ی غیرتجاری گفته می‌شود که با هدف انجام امور غیرتجاری که می‌تواند منفعت مادی بر پی داشته باشد یا نداشته باشد تشکیل می‌شود. کانون‌ها، بنگاه‌ها، انجمن‌ها و نهادها معمولا جزو موسسه‌ها محسوب می‌شوند. انجمن‌های خیریه از جمله موسسه‌های غیرتجاری غیرانتفاعی هستند و کانون‌های مختلفی که فعالیت خود را در قبال دریافت هزینه انجام می‌دهند موسسه‌های غیرتجاری انتفاعی محسوب می‌شوند. اما هدف اصلی یک موسسه کمک به مردم و جامعه است.

شرایط ثبت موسسه در گرگان

حداقل سرمایه‌ی لازم در قانون برای ثبت موسسه ذکر نشده است. بنابر این شما با هر میزان سرمایه می‌توانید برای ثبت موسسه در گرگان اقدام کنید. همچنین به یاد داشته باشید که موسسه نیز مانند شرکت نیاز به مشارکت چندین نفر دارد و حداقل باید دو نفر در تشکیل موسسه نقش داشته باشند.

مدارک ثبت موسسه در گرگان

شما علاوه بر مدارک شناسایی اعضای اصلی موسسه‌ی خود نیاز است که از سازمان مربوطه مجوز فعالیت لازم را بگیرید. مثلا اگر قصد راه‌اندازی یک دفتر انتشاراتی دارید باید از وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز بگیرید، برای کارگاه فرش‌بافی باید از وزارت جهاد کشاورزی مجوز بگیرید، برای راه‌اندازی فعالیت قرآنی از سازمان تبلیغات اسلامی یا وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی مجوز بگیرید، برای راه‌اندازی خیریه از وزارت کشور مجوز بگیرید و... همچنین برای راه‌اندازی بنگاه خیریه باید از کلانتری محل مجوز فعالیت را دریافت کنید. به جز این‌ها، تقاضانامه، اساسنامه و صورت‌جلسه‌ی مجمع موسسان از دیگر مدارک لازم برای ثبت موسسه در گرگان است. فراموش نکنید که هر یک از این مدارک باید در دو نسخه تهیه شوند و تمام صفحات اساسنامه، صورت‌جلسه و تقاضانامه به امضای همه‌ی شرکا یا اعضا برسد.

مراحل ثبت موسسه در گرگان

برای ثبت موسسه در گرگان ابتدا باید مدارکی را که ذکر شد تهیه کنید. اگر در تهیه‌ی هرکدام از این مدارک به مشکل یا ابهامی برخوردید می‌توانید از کمک مشاوران ثبت شرکت بهره‌مند شوید. پس از این باید اساسنامه و تقاضانامه را به امضای همه‌ی شرکا برسانید. همچنین صورت‌جلسه‌ی مجمع موسسین نیز باید به امضای شرکا برسد. پس از این باید نام‌های پیشنهادی خود را برای موسسه انتخاب کنید تا مسئول اداره‌ی ثبت شرکت‌ها بعد از بررسی لازم گواهی لازم را برای یکی از نام‌های پیشنهادی صادر کند. در این مرحله اگر فعالیت موسسه‌ی شما نیاز به مجوزی از سازمانی داشته باشد شما جهت اخذ مجوز به سازمان مربوطه معرفی می‌شوید. سپس باید حق‌الثبت موسسه‌ی خود در گرگان را پرداخت کنید. در مرحله‌ی بعدی پیش‌نویس آگهی موسسه‌ی شما تهیه می‌شود و شما پس از پرداخت حق‌الدرج منتظر ثبت آگهی خود در روزنامه‌ی رسمی و روزنامه‌ی کثیرالانتشار می‌شوید. البته راه ساده‌تر کمک گرفتن از متخصصان ثبت شرکت است که کار را برای شما ساده می‌کنند و شما با کم‌ترین فعالیت، می‌توانید مجوز موسسه‌ی خود را دریافت کنید.



:: بازدید از این مطلب : 19
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : سه شنبه 30 مهر 1398 | نظرات ()

صفحه قبل 1 2 3 4 5 ... 8 صفحه بعد