نوشته شده توسط : yasamin

zist1
sms120
sanachat
asianshop
up-mazloum
statup
kts-fars
ayfer
demo-01
qoooqle
7musics
homichat
ubirock
kanganews
niazmandihayeiran
shomalefarda
iranfunnygroup
football10
broozmusic



:: بازدید از این مطلب : 242
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

حدود مسئولیت شرکا پس از تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود

شرکت با مسئولیت محدود همانطور که از نام آن پیدا است ، شرکتی است که در آن مسئولیت شرکاء محدود به مبلغ معین می شود. در ماده 356 قانون جدید ، این شرکت به شرح ذیل تعریف شده است :
" شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند شخص تشکیل می شود و سرمایه آن به سهام یا هر نوع ورقه بهادار دیگر قابل تقسیم نیست و هر یک از شرکاء آن، به جز آنچه که به عنوان سرمایه در شرکت گذاشته است ، هیچ مسئولیتی در قبال دیون و تعهدات شرکت ندارد" .

به عبارت دیگر شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است. در این تعریف به مسئولیت شرکاء توجه ویژه ای شده است که ذیلاَ به توضیح و بررسی بیشتر در این رابطه می پردازیم.

حدود مسئولیت شرکاء
موضوع اساسی و وجه افتراق شرکت های تجاری با هم در مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث است که همین مطلب ، از جمله مهم ترین عوامل برای انتخاب نوع شرکت برای تشکیل و ثبت می باشد. لازم به یادآوری است ، در شرکت تضامنی مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث اصولاَ مطلق و در موارد خاص با قید در اساسنامه و ذکر در نام شرکت دارای سقف می شد. در شرکت نسبی به نسبت سرمایه ای که در شرکت گذارده اند مسئولیت پرداخت دیون شرکت را دارند. در واقع در این نوع شرکت دارایی خود شخص حقوقی وثیقه پرداخت دیون آن است و در صورت ورشکستگی طلبکاران نمی توانند برای وصول طلب خود که از دارایی شرکت لاوصول مانده است به شرکاء مراجعه نمایند.
وجه تمایز شرکت با مسئولیت محدود از سایر شرکت های تجاری در همین موضوع است. در قسمت آخر ماده 336 ق. ا. ح. ش. ت تصریح شده است که هر یک از شرکاء به جزء آنچه به عنوان سرمایه در شرکت گذاشته است هیچ مسئولیتی در قبال دیون و تعهدات شرکت ندارد. منتهی در مورد سهم الشرکه غیرنقدی که احتمال تبانی و تعیین بیش و کم قیمت گذاری وجود دارد علاوه بر تعیین و تقویم به نظر کارشناس رسمی دادگستری مسئولیت تضامنی و نسبی در مقابل اشخاص ثالث ملاک عمل قرار گرفته است. لذا با تصریح بیشتر ماده 360 همان قانون مقرر نموده است که هر یک از شرکاء در مورد کل قیمتی که به هنگام ثبت شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین می شود در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت دارد. به این علت شرکت با مسئولیت محدود در عمل موفق ترین نوع شرکت تجاری محسوب است.
قانون گذار قانون تجارت در مورد تعیین حدود مسئولیت شرکاء در هر شرکت اصطلاح خاصی به کار گرفته است . در شرکت با مسئولیت محدود سخن از ( میزان ) مسئولیت و در شرکت نسبی سخن از ( نسبت ) سرمایه و در شرکت سهامی سخن از ( مبلغ اسمی سهم ) است که در هر مورد با میزان مسئولیت هماهنگی دارد. مقصود از مسئولیت به میزان سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود همان سرمایه اولیه ای که به صورت سهم الشرکه وارد شرکت شده است.
لذا ، با توجه به آنچه گفته شد، شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکاء دارد که مسئولیت آن ها را در عملیات شرکت ، محدود به آورده آن ها در شرکت می کند. البته تشکیل و ثبت این شکل شرکت ، فقط دارای امتیاز نیست ، بلکه به ویژه برای اشخاص ثالثی که با آن معاملاتی انجام می دهند خطرهایی دربردارد که نمی توان آن ها را نادیده گرفت ؛ از جمله اینکه هر گاه شرکت ورشکسته شود، طلبکاران نمی توانند به خود شرکاء مراجعه کنند. این امر ممکن است مورد سوء استفاده کسانی قرار گیرد که قصد کلاهبرداری دارند ؛ به این معنا که این افراد می توانند با تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود ، خود را از ورشکستگی و عواقب آن برهانند و از پرداخت طلب های طلبکاران از دارایی شخصی خود معاف شوند.
در عمل ، بانک ها و سایر کسانی که اعتباری در اختیار شرکت قرار می دهند ، از مدیر شرکت می خواهند پرداخت دین شرکت را شخصاَ تضمین کند و به عبارت دیگر، شخصاَ ضامن پرداخت دیون شرکت شود.



:: بازدید از این مطلب : 278
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

ثبت شرکت در شهر قدس ( تهران )

قدس ، یکی از شهرهای قدیمی استان تهران در ایران است. چنانچه مایل به راه اندازی کسب و کاری جدید در این منطقه می باشید، مطمئناَ ثبت نمودن شرکت بهترین روش جهت شروع انواع فعالیت اقتصادی است .
در مورد ثبت شرکت در شهر قدس موضوع های متعددی قابل بحث و بررسی است که در این مقاله به هر یک از آن ها اشاره می شود. از جمله این موضوع ها شرایط اساسی تشکیل شرکت تجاری ، اقسام شرکت های قابل ثبت ، موضوع فعالیت شرکت، عده شرکاء، سرمایه اولیه ثبت کردن شرکت، ضوابط قانونی انتخاب نام شرکت، مدارک لازم جهت ثبت نمودن شرکت، هزینه ثبت و مدت زمان لازم برای ثبت و همچنین ثبت علامت تجاری می باشد.

شرایط اساسی تشکیل شرکت تجاری
1- قصد و رضای طرفین : منظور از قصد و رضای طرفین این است که چون تشکیل شرکت تجاری اختیاری است بدین جهت شرکاء هم باید با رضایت کامل وارد شرکت گردند. پس معلوم است که اگر یکی از شرکاء مجبور به قبول قرارداد شرکت شده باشد عقد قرارداد باطل است.
2- اهلیت طرفین : شرکاء و موسسین باید برای معامله و عقد قرارداد اهلیت داشته باشند. بنابراین صغیر و مجنون نمی توانند شرکت تاسیس نمایند مگر اینکه اولیاء آن ها به این امر رضایت دهند.
3- مشروعیت موضوع تشکیل شرکت : شرکت برای امری و فعالیتی خلاف قانون مانند حمل مواد مخدر و ... تشکیل شده باشد.

اقسام شرکت ها
1- شرکت سهامی ( عام – خاص ) 2- شرکت با مسئولیت محدود 3- شرکت تضامنی 4- شرکت نسبی 5- شرکت مختلط سهامی و غیرسهامی 6- شرکت تعاونی
شرکت های مذکور را به اعتبار روابط شرکاء با یکدیگر و در قبال اشخاص ثالث به چهار دسته زیر تقسیم بندی می نمایند.
شرکت هایی که مسئولیت شرکاء فقط محدود به سرمایه اشخاص بوده و مازاد بر آن ، شرکاء هیچ مسئولیت دیگری ندارند. ( شرکت سهامی ، شرکت با مسئولیت محدود )
شرکت هایی که شرکاء در مقابل طلبکاران و اشخاص خارج، ضمانت دارند مانند شرکت تضامنی و شرکت نسبی
شرکت هایی که در نتیجه اختلاط دو نوع سهامدار بوجود می آیند .
مختلط سهامی ( سهامدار عام و شریک ضامن ) مختلط غیرسهامی ( با مسئولیت محدود و شریک ضامن )
شرکت های تعاونی اعم از شرکت های تعاونی تولیدی و مصرف
شرکت سهامی :
شرکتی است که سرمایه آن به سهام تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام محدود به مبلغ اسمی سهام آن هاست. ماده 4 لایحه اصلاح قانون تجارت مقرر می دارد : " شرکت سهامی به دو نوع تقسیم می شود :
نوع اول – شرکت های سهامی عام هستند که موسسین آن ها قسمتی از سرمایه شرکت را از طریق فروش سهام به مردم تامین می کنند.
نوع دوم- شرکت های سهامی خاص هستند که تمام سرمایه آن ها در موقع تاسیس منحصراَ توسط موسسین تامین گردیده است."
مشخصات شرکت سهامی عبارت است از :
1- سرمایه به سهام مساوی تقسیم شده است.
2- مسئولیت دارندگان سهام محدود به مبلغ اسمی آن هاست.
3- مسئولیت دارندگان سهام محدود به مبلغ اسمی آن هاست.
4- عده شرکاء کمتر از 3 نفر نیست.
5- سرمایه شرکت در بدو تاسیس نباید از مبلغ معینی که در قانون پیش بینی شده کمتر باشد. به موجب قانون ، در شرکت سهامی عام حداقل سرمایه در بدو تاسیس پنج میلیون ریال است و در مورد شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال .
شرکت با مسئولیت محدود :
شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و سرمایه شرکاء به سهام یا قطعات سهام تقسیم نگردیده، و هر یک از شرکاء فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئولیت دارند و مسئول قروض و تعهدات شرکت می باشد.
در ایران، موفقیت این نوع شرکت چشمگیر است. علت موفقیت آن هم این است که :
اولاَ: تشکیل شرکت ، متضمن تشریفات بسیار ساده ای است ؛ از جمله اینکه تشکیل آن نیاز به وجود بیش از دو نفر شریک ندارد.
ثانیاَ : مسئولیت شخصی شرکاء را به دنبال ندارد. البته بانک ها ، مقررات ساده قانون را در عمل مخدوش می کنند و به اعتبار خود شرکت اعتقاد ندارند. به همین علت ، در اغلب کشورها ، هنگام دادن تسهیلات به شرکت های با مسئولیت محدود از مدیر یا شریک دارای اکثریت آراء ، تضمین شخصی مطالبه می کنند که مبلغ آن بیش از مبلغ آورده او در شرکت است.
شرکت تضامنی :
شرکتی است که در تحت اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر با مسئولیت تضامنی تشکیل می شود. اگر دارایی شرکت برای پرداخت تمام قروض شرکت کافی نباشد هر یک از شرکاء مسئول پرداخت تمام قروض شرکت می باشند. هر قراردادی که برخلاف فوق بین شرکاء بسته شود در مقابل اشخاص ثالث اعتباری ندارد.
شرکت نسبی :
شرکتی است که برای امور تجاری تحت اسم مخصوصی بین دو یا چند نفر تشکیل می شود و مسئولیت هر یک از شرکاء به نسبت سرمایه ای است که سرمایه گذاری نموده اند .
شرکت های مختلط :
الف) شرکت مختلط سهامی
شرکتی است که از ترکیب چند شریک ضامن و چند شریک سهامی تشکیل می شود و شرکاء ضامن ، مسئولیت نامحدود دارند اما شرکاء سهامی به نسبت سرمایه ای که سرمایه گذاری نموده اند مسئولیت دارند.
ب) شرکت مختلط غیرسهامی
شرکتی است که از ترکیب چند شریک ضامن که دارای مسئولیت نامحدود هستند با چند شریک با مسئولیت محدود که سرمایه و مسئولیت آن ها باید به تناسب آن باشد در شرکت مسئولیت دارند. ( شرکاء ضامن در هر دو نوع شرکت مسئولیت اداره شرکت را عهده دار می شوند ) .
موضوع شرکت
موضوع شرکت عبارت است از عنصر اصلی شرکت یعنی آن چیزی که شرکت برای آن تشکیل شده است. موضوع شرکت می تواند خرید و فروش باشد یا حمل و نقل در هر حال بستگی به اداره شرکاء دارد و آن چیزی که در اساسنامه ذکر شده . موضوع شرکت باید مشروع باشد و متضمن منفعت عقلایی باشد. موضوع شرکت باید منجز و قطعی باشد. یعنی موضوع شرکت ابهام نداشته باشد و نوع خرید و فروش و حمل و نقل مشخص باشد.
موضوعات فعالیت برای ثبت نمودن شرکت به سه دسته تقسیم می شوند :
الف) موضوعاتی که به کلی غیرقابل ثبت هستند.
ب) موضوعاتی که قبل از ثبت نیاز به اخذ مجوز دارند. این موضوعات شامل 23 ماده می باشند.
ج) موضوعاتی که بدون نیاز به دریافت مجوز از سازمان ها و ارگان ها به ثبت می رسند.

• عده شرکاء
عده شرکاء اصولاَ بستگی به نظر موسسین دارد. اما قاعده این است که شرکت ، باید دارای حداقل دو عضو باشد. به موجب قانون ، تعداد سهامداران در شرکت سهامی عام در بدو تاسیس نباید کم تر از 5 نفر باشد و در شرکت سهامی خاص نباید کمتر از 3 نفر باشد. در شرکت با مسئولیت محدود ، مختلط سهامی ، مختلط غیرسهامی، تضامنی و نسبی ، حداقل شرکا 2 نفر می باشد. اضافه می گردد ، در شرکت تعاونی حداقل شرکا 7 نفر است .
• میزان سرمایه
هیچ شرکتی بدون سرمایه تشکیل نمی شود و به ثبت نمی رسد. البته قانون گذار به جز در مورد شرکت های سهامی که حداقل میزان سرمایه را معین کرده ، در مورد بقیه شرکت ها چیزی نگفته است. بنا بر قانون، در شرکت سهامی عام حداقل سرمایه در بدو تاسیس پنج میلیون ریال است و در مورد شرکت سهامی خاص یک میلیون ریال .
در سایر شرکت ها، حداقل سرمایه محدودیتی ندارد . البته سرمایه شرکت نباید آنقدر کم باشد که جنبه تفننی پیدا کند. در چنین صورتی می توان گفت که سرمایه ناچیز به معنی عدم وجود سرمایه است که موجب بطلان شرکت می شود.

ضوابط قانونی انتخاب نام شرکت
1- در انتخاب نام شرکت حتماَ باید از اسم خاص استفاده شود.
2- اسم شرکت نباید قبلاَ توسط شخص دیگری به ثبت رسیده باشد.
3- کلماتی که در اسم شرکت ها استفاده می شوند باید واژه بیگانه نباشد و فارسی باشد. هنگامی که در یک نام پیشنهادی، ترکیبی از دو واژه فارسی، تداعی کننده یک واژه بیگانه باشد امکان ثبت آن وجود ندارد.
4- جهت تعیین اسم شرکت حداقل تعداد سیلاب ها 3 سیلاب است.
5- نام شرکت لاتین نباشد.
6- نام هایی که اختصاص به تشکیلات دولتی و کشوری دارند پذیرفته نمی شوند.
7- استفاده از اسامی مشهوره که باعث فریب افکار عمومی می شود ممنوع می باشد.
8- واژه هایی که به طرز گمراه کننده ای شبیه نام ثبت شده دیگری باشند پذیرفته نمی شوند.
9- اضافه کردن کلمات توصیفی پذیرفته نمی شود.

مدارک ثبت شرکت با مسئولیت محدود
1- برابر اصل مدارک شناسایی شرکا و مدیران
2- دو نسخه تقاضانامه برای ثبت کردن شرکت با مسئولیت محدود
3- دو نسخه شرکتنامه
4- دو نسخه اساسنامه
5- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
6- در صورت نیاز مجوز از مراجع ذیصلاح ( همان طور که توضیح داده شد، برای ثبت برخی موضوعات فعالیت نیاز به اخذ مجوز می باشد )
7- گواهی عدم سوء پیشینه

مدارک ثبت شرکت سهامی خاص
1- برابر اصل مدارک شناسایی سهامداران و مدیران
2- دو نسخه اظهارنامه شرکت سهامی خاص
3- دو نسخه اساسنامه شرکت
4- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه تعهدی ( در شرکت های سهامی خاص حداقل 35 % از سرمایه شرکت باید در حسابی به نام شرکت نزد بانک واریز گردد ) .
5- مجوز فعالیت در صورت نیاز
6- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
7- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
8- گواهی عدم سوء پیشینه

مدارک ثبت شرکت تعاونی
1- صورتجلسه تشکیل مجمع موسس و اولین مجمع عمومی و اسامی اعضا و هیات مدیره منتخب و بازرسان
2- اساسنامه مصوب مجمع عمومی
3- درخواست کتبی ثبت
4- طرح پیشنهادی و ارائه مجوز وزارت تعاون
5- رسید پرداخت مقدار لازم التادیه سرمایه
6- مدارک دعوت به عضویت افراد واجد شرایط

مدارک ثبت شرکت سهامی عام
مرحله اول: (مرحله تشکیل و تحصیل اجازه پذیره نویسی )
1- دو نسخه طرح اعلامیه پذیره نویسی که بایستی به امضاء کلیه موسسین رسیده باشد.
2- دو نسخه طرح اساسنامه تکمیل شده
3- دو نسخه اظهارنامه ی تکمیل شده
4- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت موسسین
5- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت سرمایه (حداقل 35% از 20 % سرمایه تعهد شده)
6- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
7- اصل مجوز اولیه از سازمان بورس و اوراق بهادار
8- تکمیل فرم تعیین نام به ترتیب اولویت نام پیشنهادی های و همچنین فیش واریزی مربوطه
مرحله دوم: ( مرحله ایجاد و ثبت شرکت های عام سهامی)
1- دو نسخه اساسنامه که به تصویب مجمع عمومی موسس رسیده باشد.
2- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین متضمن تصویب اساسنامه تعیین،اعضاء هیئت مدیره،انتخاب بازرسان و روزنامه های کثیرالانتشار
3- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
4- اصل گواهی بانکی مبنی بر پرداخت حداقل 35% سرمایه شرکت(در صورتیکه قسمتی از سرمایه موسسین بصورت غیر نقدی باشد)
5- اصل مجوز سازمان بورس و اوراق بهادار(مجوز ثانویه)

مدارک ثبت شرکت تضامنی

1- دو نسخه شرکتنامه تکمیل شده
2- دو نسخه تقاضانامه تکمیل شده
3- دو نسخه اساسنامه تکمیل شده
4- دو نسخه صورتجلسه مجمع عمومی موسسین
5- دو نسخه صورتجلسه هیات مدیره
6- اصل مجوز فعالیت از مراجع ذیربط در مواردی که ثبت موضوع نیاز به مجوز داشته باشد.
7- اصل گواهی عدم سوء پیشینه جهت اعضاء هیات مدیره ، مدیر عامل
8- تصویر برابر با اصل مدارک احراز هویت کلیه شرکاء ، مدیران و هیات نظار ( در مواردی که تعداد شرکاء بیش از 12 نفر باشند).
9- اصل وکالتنامه وکیل دادگستری در صورتی که ثبت کردن شرکت توسط وکیل صورت پذیرد.

• هزینه و مدت زمان ثبت شرکت

یکی از مهم ترین بررسی هایی که متقاضیان ثبت انجام می دهند، تخمین هزینه ثبت نمودن شرکت است. ثبت کردن شرکت، به عنوان یک پروسه قانونی دارای برخی هزینه ها می باشد. هزینه ثبت شرکت، هزینه های متعددی در بردارد. هرینه هایی مانند : هزینه تعیین و استعلام نام شرکت ( چهار هزار تومان ) ، هزینه تنظیم اساسنامه شرکت + اوراق ثبتی ، درخواست گواهی عدم سوء پیشینه و کپی برابر اصل مدارک ، هزینه حق الثبت (توجه به سرمایه های مختلف متغیر می باشد.)، هزینه حق الدرج یا درج در روزنامه محلی ، هزینه پاکت ، پوشه ( حدوداَ سی هزار تومان ) و هزینه انتشار آگهی ثبت در روزنامه رسمی ( به طور میانگین و بر اساس تعداد کلمات و حروف اطلاعات ثبتی شرکت از صد و چهل هزار تومان به بالا است ) و هزینه پستی شرکت است که این هزینه پستی در مراکز مختلف بسته به میزان وزن و تعداد اوراق ( برگه ها ) متغیر می باشد.
توجه داشته باشید که نوع شرکت در هزینه آن موثر است. به عنوان مثال به دلیل پیچیدگی های ثبتی و اداری، هزینه ثبت کردن شرکت با مسئولیت محدود و سهامی خاص با یکدیگر متفاوت است. همچنین ، تعداد نفرات شرکت، مکان و موضوع ثبت نیز در تفاوت قیمت ها تاثیر گذار است. در صورتی که موضوع فعالیت شرکت دارای موارد مختلفی بوده و طولانی باشد، هزینه ثبت افزایش می یابد. اخذ مجوز برای موضوعات مجوزی نیز طبیعتاَ هزینه های خود را به همراه خواهد داشت.
زمان ثبت 30 الی 45 روز می باشد.

• ثبت علامت تجاری پس از ثبت شرکت

از جمله اقدامات اختیاری پس از ثبت نمودن شرکت، ثبت علامت تجاری است . مطابق ماده 1 قانون علائم و اختاعات مصوب اول تیر1310 " علائم تجاری عبارت از هر قسم علامتی است اعم از نقش، تصویر ، رقم ، حرف ، عبارت ، مهر ، لفاف و غیر آنکه برای امتیاز و تشخیص محصول صنعتی تجاری یا فلاحتی اختیار می شود. بنابراین علامت تجاری به خودی خود معرف جنسی است که حاصل دسترنج و زحمت سازنده آن است و به این جهت نباید اشخاص دیگر از آن سوء استفاده نموده و به نام خود و به ضرر صاحب علامت در آن مداخله نمایند.
با توجه به این که شرکت ها برای حمایت از علامت تجاری خود نیاز به ثبت آن دارند ، در ادامه به مقررات ثبت علامت تجاری می پردازیم.
علامت باید مشخص جنس و به نحوی باشد که بتوان آن را در انحصار صاحب علامت دانست مثلاَ برای کلاه علامت کلمه " کلاه " مشخص جنس نخواهد بود زیرا از کلمه " کلاه " منحصربودن آن به یک نوه کلاه معلوم نمی شود ولی برای چایی استعمال شکل یا کلمه " کلاه " مانعی ندارد و خریدار می تواند چای کلاه نشان را از فروشنده مطالبه و خریداری نماید. همچنین اسامی عام نیز به جهت اجناسی که از آن نوع هستند استعمال نمی شود زیرا معرف جنس نخواهد بود.
علائمی که نمی توان به عنوان علائم تجاری یا یکی از اجزاء آن قرار داد عبارتند از :
1- پرچم کشور و هر پرچم دیگری که دولت آن را به عنوان علامت تجاری منع کند.
2- علامت هلال احمر ، نشان ها ، مدال ها و ارگان های دولت ایران
3- کلمات یا عباراتی که موهم انتساب به مقامات رسمی ایران باشد از قبیل انقلابی ، دولتی و امثال آن
4- علامات موسسات رسمی مانند آرم جمهوری اسلامی و هلال احمر و صلیب سرخ و ...
5- علائمی که مخل انتظامات عمومی یا منافی عفت باشند.
قانون ، داشتن علامت تجاری را اختیاری قرار داده ، مگر در مواردی که دولت آن را الزامی کند.
طبق تصویب نامه مورخ 3 اردیبهشت 1328 هیئت وزیران ، علامت هایی که ثبت آن اجباری است به قرار ذیل است :
1- داروهای اختصاصی ( اسپسیالیته ) مورد استعمال طبی و بیطاری
2- مواد غذایی که در لفاف و ظرف مخصوص باشند.
3- نوشیدنی ها و آب های گاز دار
4- لوازم آرایش که برای استعمال مستقیم بر روی پوست انسان به کار می رود.
به موجب ماده 13 قانون مقررات امور پزشکی و داروی مصوب 29 خرداد 1334 ثبت داروهای اختصاصی اجباری است.
در غیر از موارد فوق، ثبت علامت برای تبعه ایران و سایر کشورها آزاد است و می توانند از آن بهره مند شوند.



:: بازدید از این مطلب : 244
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

لزوم ثبت نام شرکت فرعی خارجی

ثبت شرکت به عنوان یکی از مهم ترین وظایف شرکت خارجی در جهت استقرار در کشور ایران تلقی می شود. زیرا عدم ثبت آن می تواند عواقب منفی را به دنبال داشته باشد. شرکت خارجی در مواردی که به خصوص به منظور سرمایه گذاری در کشور ایران حاضر می شود، به تشکیل و ثبت یک شرکت فرعی اقدام می نماید. چنین شرکتی اگرچه شرکت فرعی شرکت مادر ( سرمایه گذار ) محسوب می گردد، اما از آن جا که در قلمرو قضایی ایران تشکیل و ثبت می گردد، واجد شخصیت حقوقی مستقل می باشد و بر اساس ماده 1 قانون ثبت شرکت ها تابعیت ایرانی کسب می کند و با توجه به آن که به شکل یکی از شرکت های مندرج در قانون تجارت درمی آید ، مقررات کشور ایران در خصوص کلیه مسائل آن ، از جمله تشکیل و ثبت ، حاکم می باشد که این مقررات در خصوص شرکت های مزبور واجد جنبه نظم عمومی است و توافق بر خلاف آن ممکن نمی باشد.

با وجود این تعدادی از شرکت های خارجی فعالیت خود را با ثبت شعبه یا نمایندگی آغاز می نمایند. ثبت شعبه یا نمایندگی در صورتی که به خصوص هدف از حضور شرکت خارجی مسائلی از قبیل بازاریابی برای فروش محصولات شرکت است، موضوعیت می یابد.
علاوه بر لزوم ثبت شرکت فرعی، شعبه یا نمایندگی ، در مقررات ایران شرکت خارجی مکلف گردیده است تا در مواردی نام خود را در دفتر ثبت تجاری نیز به ثبت برساند. لذا در این مقاله به " ثبت نام شرکت " پرداخته خواهد شد.

ثبت نام شرکت
طبق ماده 16 قانون تجارت در نقاطی که وزارت دادگستری مقتضی دانسته است که دفتر ثبت تجاری تاسیس کند ، کلیه اشخاصی که در آن نقاط به شغل تجارت اشتغال دارند ، اعم از ایرانی و خارجی ، باید در مدت مقرر اسم خود را در دفتر ثبت تجاری به ثبت برسانند. در راستای انجام وظیفه مزبور ، آیین نامه دفتر ثبت تجاری بر اساس اختیارات ماده 17 قانون تجارت ، در سال 1325 به تصویب رسید و مقرر گردید در هر محلی که اداره یا دایره یا شعبه ثبت تشکیل شده است یا می شود ، به منظور ثبت نام بازرگانان و بنگاه های بازرگانی و شرکت های تجاری دفتر مخصوصی به نام دفتر ثبت تجاری تاسیس گردد.
طبق ماده 2 این آیین نامه : " کلیه بازرگانان و بنگاه های بازرگانی و شرکت های تجاری ایرانی و خارجی که مرکز اصلی آن ها یا تجارتخانه آن ها در ایران بوده و یا اینکه در خارجه باشد ولی در ایران شعبه یا شعبی دارند باید نام خود را طبق مقررات این آئین نامه در دفتر مذکور در ماده یک به ثبت برسانند ." بنابراین نه تنها شرکت فرعی شرکت خارجی که به صورت یکی از شرکت های موضوع ماده 20 قانون تجارت تشکیل یافته ، مکلف به ثبت نام خود در این دفتر می باشد، بلکه شرکت خارجی که در ایران دارای شعبه می باشد نیز باید به ثبت نام خود از طریق شعبه اش در دفتر ثبت تجاری اقدام نماید. اگرچه همان گونه که ملاحظه می شود ، نمایندگی ها تکلیفی را در این رابطه ندارند.
طبق آیین نامه یاد شده اشخاصی که باید نام خود را در دفتر ثبت تجاری ثبت نمایند ، باید اظهارنامه ای در سه نسخه روی نمونه چاپی مخصوص تنظیم کنند و ظرف یک ماه از تاریخ شروع به کار یا تاسیس خود به اداره مربوط تسلیم و رسید دریافت نمایند. هر تاجر یا شرکت تجاری که طبق مقررات این آیین نامه اسم خود را ثبت می نماید ، مکلف است در سرلوحه کاغذهای تجاری و سیاهه های فروش و یادداشت ها و برگ های سفارش و هر نوع اسناد و مطبوعات تجاری که به کار می برد ، ضمن درج عنوان تجاری، شماره ثبت دفتر ثبت تجاری را نیز قید نماید.
ضمانت اجرای عدم ثبت نام تجاری در دفتر یاد شده یا عدم تصریح به شماره ثبت در اسناد تجاری در قیاس با ارزش پول امروز به قدری ناچیز است که اثر عملی ندارد ؛ به ویژه که تعقیب به جهت عدم ثبت تجاری تاکنون معمول نشده است. اما از آن جا که برخی از اقدام ها همچون عضویت اتاق بازرگانی و تحصیل کارت بازرگانی به ثبت نام تاجران در دفتر مزبور موکول می باشد ، بیشتر تاجران و شرکت ها مجبور به ثبت نام خود در دفتر ثبت تجاری گردیده اند.
لازم به ذکر است که دفاتر ثبت تجاری در مناطق آزاد تجاری- صنعتی تنها به منظور ثبت اسامی اشخاص حقیقی اعم از ایرانی و خارجی تنظیم گردیده است و اشخاص حقیقی بازرگان ( اعم از ایرانی و خارجی ) که مشغول به فعالیت در مناطق آزاد می باشند ، باید به ثبت نام خود در دفتر مزبور اقدام نمایند و در سربرگ اوراق تجاری و برگه های فروش و سفارش و هر نوع سند و مدرک تجاری که به کار می برند ، ضمن درج عنوان تجاری، شماره ثبت خود را نیز قید نمایند.



:: بازدید از این مطلب : 247
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

نحوه ثبت شرکت فرعی خارجی

شرکت فرعی به شرکتی اطلاق می شود که توسط شرکت خارجی ( مادر ) ایجاد شده است و کنترل آن در اختیار شرکت مادر قرار دارد. چنین شرکتی دارای شخصیت حقوقی مستقل از شرکت مادر می باشد و در کشور محل ثبت از همان وضعیت حقوقی یک شرکت تجاری داخلی برخوردار خواهد بود.

در بیشتر مواد هدف شرکت های خارجی از به ثبت رساندن یک شرکت فرعی در کشور ایران این است که به امر سرمایه گذاری در کشورمان اقدام نمایند، اعم از آن که این سرمایه گذاری با اخذ مجوز سرمایه گذاری یا بدون اخذ آن باشد. با این حال اهداف شرکت های خارجی که به ثبت شرکتی فرعی اقدام می نمایند، به مورد فوق محدود نمی شود و این امکان وجود دارد که شرکت های مزبور با تشکیل شرکت فرعی به معاملات تجاری دیگری جز آن چه که به عنوان سرمایه گذاری قابل طبقه بندی می باشد ، مشغول شوند. به عبارت دیگر، این شرکت ها می توانند با تشکیل یک شرکت فرعی تجاری موضوع ماده 20 قانون تجارت به یکی از فعالیت های مندرج در ماده 2 قانون تجارت اشتغال یابند.
در هر کجا که شرکت خارجی تصمیم به فعالیت در زمینه های مندرج در ماده 2 قانون تجارت می گیرد ، باید به ثبت یک شرکت منتخب از انواع شرکت های مندرج در ماده 20 قانون تجارت اقدام بنماید. در این خصوص هیچ گونه تفاوتی میان اشخاص داخلی و خارجی وجود ندارد. بنابراین در این جا تنها به چگونگی ثبت ، از جمله مدارک لازم و هزینه آن در مورد شرکت های سهامی و با مسئولیت محدود که بیشتر مورد توجه می باشند ، اشاراتی خواهد شد و سپس به بیان مختصری در مورد نحوه ثبت کردن شرکت فرعی در مناطق آزاد تجاری – صنعتی می پردازیم.
طبق ماده 3 نظامنامه راجع به مواد 196 و 197 و 199 قانون تجارت ، مصوب 15/ 3/ 1311 ( نظامنامه قانون تجارت ) : " ثبت شرکت به موجب تقاضانامه ای که در دو نسخه تنظیم می شود، به عمل خواهد آمد ". به تقاضانامه مذکور طبق ماده 4 آن باید اسناد ذیل ضمیمه گردند :
" الف- در شرکت های سهامی :
1- یک نسخه اصل از شرکت نامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه شرکت
3- نوشته به امضاء مدیر شرکت حاکی از تعهد پرداخت تمام سرمایه و پرداخت واقعی لااقل ثلث آن
4- اسامی شرکاء با تعیین اسم و اسم خانوادگی و عده سهام هر یک از آن ها
5- سواد مصدق از تصمیمات مجمع عمومی صاحبان سهام در موارد مذکور در ماده 40 و 41 و 44 قانون تجارت
ب- در شرکت های با مسئولیت محدود :
1- یک نسخه مصدق از شرکت نامه
2- یک نسخه مصدق از اساسنامه ( اگر باشد )
3- اسامی شریک یا شرکایی که برای اداره کردن شرکت معین شده اند
4- نوشته به امضای مدیر شرکت حاکی از پرداخت تمام سرمایه نقدی و تسلیم تمام سرمایه غیرنقدی با تعیین قیمت حصه های غیرنقدی " .
شایان ذکر است که امروزه ثبت شرکت های سهامی عام و خاص به موجب اظهارنامه ای می باشد که در واقع سند ثبت کردن شرکت های سهامی عام و خاص است و باید در دو نسخه تنظیم شود. این اظهارنامه را اداره ثبت شرکت ها در اجرای مواد 6 و 20 لایحه اصلاح قانون تجارت به صورت نمونه های چاپی تهیه کرده است که باید مطابق مندرجات مذکور در ماده 7 لایحه اصلاح قانون تجارت تنظیم شود. موسسان به هنگام تاسیس شرکت سهامی عام ، باید دست کم 20% سرمایه شرکت را خود تعهد کنند و دست کم 35% مبلغ تعهد شده را به حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس نزد یکی از بانک ها واریز نمایند و چنان چه سرمایه غیرنقد باشد، عین یا مدارک مالکیت آن را نزد همان بانک تودیع کنند. سپس اظهارنامه فوق را تهیه و تنظیم نمایند و آن را به انضمام طرح اساسنامه شرکت و طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام که به امضای کلیه موسسان رسیده باشد و گواهینامه بانک در تهران به اداره ثبت شرکت ها و در شهرستان ها به دایره ثبت شرکت ها تسلیم نمایند.
موسسان شرکت سهامی خاص باید به انضمام اظهارنامه یاد شده مدارک ذیل را به مرجع مربوطه ارائه دهند : نخست اساسنامه شرکت که به امضای کلیه سهامداران رسیده باشد ؛ دوم : اظهارنامه مشعر بر تعهد کلیه سهام و گواهینامه بانکی حاکی از پرداخت قسمت نقدی آن که نباید کمتر از 35% کل سهام باشد. در مورد سرمایه غیرنقدی باید تمام آن تادیه گردد و صورت تقویم آن به تفکیک در اظهارنامه منعکس شده باشد. در صورتی که سهام ممتازه وجود داشته باشد ، باید شرح امتیازات و موجبات آن در اظهارنامه منعکس گردیده باشد ؛ سوم : انتخاب اولین مدیران و بازرسان شرکت به امضای کلیه سهامداران رسیده ، و قبول سمت از سوی آنان صورت گرفته باشد. همچنین ذکر نام روزنامه کثیرالانتشاری که آگهی راجع به شرکت تا تشکیل اولین مجمع عمومی عادی در آن منتشر خواهد شد، مشخص گردد.
طبق رویه کنونی مراجع ثبت شرکت ها، برای ثبت شرکت با مسئولیت محدود موسسان باید اظهارنامه ( تقاضانامه ) ثبت شرکت را که به صورت فرم چاپی می باشد ، در دو نسخه تنظیم نمایند و به همراه اساسنامه شرکت که باید تمام صفحات آن به امضای کلیه صاحبان سهم الشرکه رسیده باشد، بر طبق مواد 94 تا 115 قانون تجارت در دو نسخه ، شرکتنامه که به صورت چاپی می باشد در دو نسخه ، صورتجلسه مجمع موسسان مبتنی بر تصویب اساسنامه و انتخاب هیات مدیره و هیات نظارت ( در صورتی که شریکان بیش از 12 نفر باشند ) و اقرار به وصول کلیه سرمایه شرکت از طرف مدیران در دو نسخه ، صورتجلسه هیات مدیره مبتنی بر قبول مدیر یا مدیران و انتخاب مدیرعامل ( در صورت لزوم ) و تعیین دارندگان حق امضای اسناد و مدارک تعهد آور شرکت در دو نسخه و مجوز از شورای مرکزی اصناف یا موافقت اصولی از موسسه ها و وزارتخانه های مربوط به مرجع مربوطه ارائه دهند.
لازم به ذکر است که اصولاَ برای ثبت اظهارنامه ، مجمع موسسان ، فرد یا افراد واجد شرایطی را جهت ثبت به اداره ثبت شرکت ها برای انجام دادن کلیه تشریفات قانونی و امضای ذیل دفاتر انتخاب می نماید. فرد مزبور معمولاَ مدیرعامل یا یکی از اعضای هیات مدیره می باشد. اظهارنامه ( تقاضانامه ) ، سند ثبت شرکت به شمار می آید ، بنابراین تاریخ ثبت اظهارنامه ، تاریخ ثبت کردن شرکت محسوب می شود. بعد از ثبت شرکت متصدی ثبت باید نسخه ثانی اظهارنامه را با قید تاریخ و نمره ثبت امضا و به مهر اداره ممهور کند و به تقاضاکننده بدهد. علاوه بر این در ظرف ماه اول ثبت هر شرکت ، خلاصه شرکت نامه و ضمائم آن باید توسط اداره ثبت محل در روزنامه رسمی کشور به خرج خود شرکت منتشر شود. این خلاصه باید متضمن نکته های ذیل باشد :
- نمره و تاریخ ثبت شرکت ؛
- مقدار سرمایه ( با تشخیص مقداری از آن که پرداخت شده باشد و مقداری که شرکا پرداخت آن را تعهد کرده اند )
- اسامی مدیر یا مدیران ؛
- تاریخ آغاز و ختم شرکت در صورتی که برای مدت محدود تشکیل شده باشد.
حق الثبت شرکت ها و موسسه های تجاری به ترتیب ذیل تعیین می شود :
1- تا دو میلیون ریال از کل سرمایه بازاء هر ده هزار ریال 160 ریال که در هر صورت از 2000 ریال کمتر نخواهد بود.
2- تا چهار میلیون ریال از کل سرمایه نسبت به مازاد دو میلیون ریال هر ده هزار ریال 100 ریال
3- تا هشت میلیون ریال از کل سرمایه نسبت به مازاد چهار میلیون ریال هر ده هزار ریال 70 ریال
4- تا ده میلیون ریال از کل سرمایه نسبت به مازاد هشت میلیون ریال هر ده هزار ریال 40 ریال
5- تا یکصد میلیون ریال از کل سرمایه نسبت به مازاد ده میلیون ریال هر ده هزار ریال 30 ریال
6- از یکصد میلیون ریال تا پانصد میلیون ریال سرمایه از مبدا مقطوعاَ 500 هزار ریال
7- از پانصد میلیون ریال سرمایه به بالا از مبدا مقطوعاَ 700 هزار ریال
8- حق الثبت تغییرات مربوط به ازدیاد سرمایه به ازاء هر دفعه تغییر نسبت به سرمایه اضافه شده، تابع نرخ های فوق الذکر است و حق الثبت هر دفعه تغییر در موارد دیگر به استثناء تغییر سرمایه 4 هزار ریال است " .
افزون بر این مبلغ 2 در هزار ارزش اسمی سهام یا سهم الشرکه باید به اداره دارایی پرداخت شود. طبق ماده 48 قانون مالیات ها : " سهام و سهم الشرکه کلیه شرکت های ایرانی، موضوع قانون تجارت به استثنای شرکت های تعاونی بر اساس ارزش اسمی یا سهم الشرکه به قرار دو در هزار مشمول حق تمبر خواهد بود ... " حق تمبر مزبور باید ظرف دو ماه از تاریخ ثبت قانونی شرکت و در مورد افزایش سرمایه و سهام اضافی از تاریخ ثبت افزایش سرمایه در اداره فوق الذکر از طریق ابطال تمبر پرداخت شود. افزایش سرمایه در مورد شرکت هایی که قبلاَ سرمایه خود را کاهش داده اند ، تا میزانی که حق تمبر سهام آن پرداخت شده است ، مشمول حق تمبر مجدد نخواهد بود.
در خصوص نحوه ثبت کردن شرکت فرعی در مناطق آزاد تجاری – صنعتی ، به بیان همین مطلب اکتفا می شود که شرکت خارجی که به ثبت یکی از انواع شرکت های تجاری مندرج در ماده 20 در مناطق آزاد می پردازد ، باید همچون اشخاص داخلی با ارائه مدارک و اسناد ( شامل : 1- اظهارنامه ثبت ؛ 2- اساسنامه شرکت ؛ 3- صورتجلسه مجمع عمومی موسسان ؛ 4- صورتجلسه اولین جلسه هیات مدیره ؛ 5- گواهی بانکی از یکی از بانک های منطقه مبنی بر تودیع 35% سرمایه نقدی ؛6- مجوز فعالیت در منطقه که توسط سازمان صادر شده باشد ) از واحد ثبتی منطقه تقاضای ثبت نماید. واحد ثبتی پس از بررسی مدارک در صورت کامل بودن آن ها به ثبت اقدام می نماید و سندی مشعر بر ثبت آن ها که ممهور ربه مهر واحد ثبتی است ، به تقاضاکننده ثبت خواهد داد. علاوه بر این واحد ثبتی مکلف است تا مراتب تاسیس شرکت یا موسسه و تغییرات آن را حداکثر ظرف 10 روز از تاریخ ثبت به منظور درج در روزنامه رسمی کشور و روزنامه محلی به هزینه متقاضی به آن روزنامه اعلام نماید.



:: بازدید از این مطلب : 301
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

مقررات ثبت علائم تجاری برای شرکت های خارجی

علائم تجاری قدمتی برابر با خود تجارت دارد. زیرا همین که انسان ها به حدی از پیشرفت رسیدند که طبقه تجاری شان آنان را از دیگران متمایز نمود ، این افراد به فکر علامت گذاری کالاهای خود با کلمات یا علائمی گردیدند که آن کالاها مورد شناسایی قرار گیرد .

با توجه به این که شرکت خارجی برای حمایت از علامت تجاری خود در کشور ایران به ثبت آن نیاز دارد ، در این مقاله به بیان مقررات مربوط به ثبت علائم تجاری می پردازیم و علاوه بر بررسی مقررات ملی ایران در زمینه امکان حمایت از این علائم ، به مقرراتی که ثبت بین المللی علائم تجاری را فراهم می آورد نیز خواهیم پرداخت. بدون شک ، شرکت های خارجی برای آن که بتوانند از حقوق خود در زمینه مالکیت صنعتی حمایت نمایند ، لازم است تا مقررات ایران را در این خصوص مطالعه کنند. زیرا اصولاَ این گونه علائم جهت حمایت ، نیاز به ثبت دارند.
قانون ثبت اختراعات ، طرح های صنعتی و علائم تجاری دو نوع علامت تجاری را مورد حمایت قرار می دهد که از یکی به عنوان " علامت " و از دیگری به عنوان " علامت جمعی " یاد می نماید. طبق بند " الف " ماده 30 این قانون : " علامت یعنی هر نشان قابل روئتی که بتواند کالاها یا خدمات اشخاص حقیقی یا حقوقی را از هم متمایز سازد ". طبق بند " ب " این ماده " علامت جمعی یعنی هر نشان قابل روئتی که با عنوان علامت جمعی در اظهارنامه ثبت معرفی شود و بتواند مبدا و یا هرگونه خصوصیات دیگر مانند کیفیت کالا یا خدمات اشخاص حقیقی و حقوقی را که از این نشان تحت نظارت مالک علامت ثبت شده جمعی استفاده می کنند متمایز سازد" . این قانون برخلاف قانون ثبت علایم و اختراعات مصوب 1/ 4/ 1310 علاوه بر کالاها ، خدمات را نیز زیر پوشش قرار می دهد.
در خصوص حق تقدم شایان ذکر است که متقاضی ثبت علامت یا علامت جمعی نیز می تواند همراه با اظهارنامه خود حق تقدم مقرر در کنوانسیون پاریس را درخواست نماید و همچنین در صورتی که اقامت یا مرکز اصلی تجارت وی در خارج از ایران باشد، از نماینده مقیم و شاغل در ایران استفاده نماید. شایان ذکر است که طبق این قانون مدت اعتبار ثبت علامت و علامت جمعی 10 سال از تاریخ تسلیم اظهارنامه ثبت است ، اما صاحب علامت می تواند تقاضای ثبت خود را برای دوره های متوالی 10 ساله با پرداخت هزینه مقرر تمدید نماید. در این صورت هر تمدید ثبت ، حق مزبور را برای 10 سال دیگر تضمین می کند. همان گونه که ملاحظه می شود ، یکی از وجوه افتراق علائم تجاری با سایر حقوق مالکیت صنعتی در همین مساله است ؛ یعنی برخلاف برخی از انواع این حقوق که مدت مشخصی برای اعتبار آن وجود دارد ، اعتبار علائم تجاری می تواند بارها تجدید گردد.
لازم به ذکر است که نه تنها برای پذیرش علامت تجاری به عنوان سرمایه خارجی در مرحله اخذ مجوز سرمایه گذاری ، لزوم ثبت علامت تجاری در کشور خارجی مورد توجه قانونگذار ایران قرار نگرفته است ، بلکه ظاهراَ در کشورهای دیگر نیز جهت اعطای حق امتیاز استفاده از علامت تجاری به ثبت آن نیازی نخواهد بود. در هر حال طبق رویه عملی موجود در سازمان سرمایه گذاری علامت هایی به عنوان سرمایه خارجی پذیرفته می شوند که تا حدود زیادی معروف و شناخته شده باشند.
طبق آمار ارائه شده از سوی اداره مالکیت صنعتی ، در سال 1381 : 1032 مورد ، در سال 1382: 2247 مورد ، در سال 1383 : 1300 مورد ، در سال 1384 : 510 مورد ، در سال 1385 : 1228 مورد و در سال 1386 : 1318 مورد علامت تجاری از سوی اشخاص خارجی در این اداره ثبت شده است.
از جمله اقدام های مثبت اخیر ایران در زمینه ثبت علامت تجاری این است که با الحاق دولت ایران به موافقت نامه مادرید راجع به ثبت بین المللی علائم و پروتکل مربوط به آن و آیین نامه مشترک آن ها در تاریخ 28 / 5/ 1382، علاوه بر ثبت داخلی علائم تجاری ، ثبت بین المللی آن نیز برای کشورهای عضو میسر گردیده است. بنابراین اتباع هر کشور متعاهد می توانند در کشور ایران حمایت از علائم قابل استفاده برای کالاها و خدمات خود را که در کشور مبدا به ثبت رسیده اند ، تضمین کنند و این کار را قبل از ورود به ایران با تشکیل پرونده برای ثبت علائم مزبور در دفتر بین المللی مالکیت معنوی کنوانسیون تاسیس سازمان جهانی مالکیت معنوی از طریق اداره مربوط در کشور مبدا انجام دهند. از تاریخ ثبت ، حمایت از علامت یادشده در ایران به همان گونه ای خواهد بود که در صورت ثبت آن علامت به طور مستقیم در کشور ایران وجود می داشت .



:: بازدید از این مطلب : 271
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

اطلاعاتی راجع به اسناد و مدارک ثبت شرکت سهامی عام

تهیه اسناد و مدارک لازم برای ثبت شرکت از وظایف موسسین است. به این منظور پس از تعهد حداقل 20% سرمایه شرکت طبق ماده 252 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری اظهارنامه همراه با مدارک مندرج در این ماده را تهیه و به سازمان بورس و اوراق بهادار تسلیم نمایند. در گذشته شرکت سهامی عام الزاماَ وارد بورس نمی شد و بنابراین اظهارنامه و مدارک را به اداره مربوطه تسلیم می نمودند.

الف- اظهارنامه
اظهارنامه به منظور ایجاد رابطه شرکت با دولت و به نمایندگی از دولت با مرجع ثبت شرکت ها تکمیل می گردد. در اظهارنامه به سوال هایی پاسخ داده می شود که معمولاَ مربوط به نظم عمومی و اقتصادی کشور است. در ماده 253 قانون جدید مقرر شده است که اظهارنامه باید با قید تاریخ به امضای موسسان برسد و موارد مربوط به تشکیل شرکت و اطلاعات مبسوط مربوط به سرمایه شرکت در آن قید شده باشد و به سوال های زیر پاسخ دهد :
1- گواهینامه تایید نام شرکت در شرف تاسیس
2- مدارک مصدق هویت موسسان
3- گواهینامه بانکی حاکی از سپردن حداقل پنجاه درصد مبلغ تعهد شده در حسابی به نام شرکت در شرف تاسیس به عنوان بخش نقدی سرمایه و تودیع مدارک مالکیت بخش غیرنقدی سرمایه به نام شرکت مذکور. افزون بر این گواهینامه باید متضمن نام بانک و شماره حسابی که سرمایه نقدی در آن تادیه شده است و تعداد اسناد مالکیت تودیع شده با مندرجات اصلی آن ها نیز باشد.
4- طرح اساسنامه شرکت که با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و شرایط مقرر در کلیات شرکت برای تاسیس شرکت را داشته باشد.
5- طرح اعلامیه پذیره نویسی سهام
6- گزارش تحلیلی مشتمل بر طرح توجیه اقتصادی موضوع فعالیت شرکت
7- تصویر مستندات مربوط به هر حق انحصاری تسلیم شده به عنوان آورده
8- برآورد هزینه ها و مخارج نقدی و غیرنقدی مستقیم یا غیرمستقیم مرتبط با تاسیس شرکت
9- برآورد خالص وجوه دریافتی
10- نسخه ای از هر نوع موافقت نامه یا قرارداد منعقد شده مرتبط با تاسیس شرکت
11- نسخه ای از قرارداد تعهد پذیره نویسی مشتمل بر تعهد حداقل بیست و پنج درصد 25% سرمایه شرکت ، در صورت عدم تکمیل کل سرمایه در جریان پذیره نویسی
12- تصویر مصدق موافقت نامه مرجع خاص مشروط به جلب موافقت آن مرجع پاسخ به سوالاتی که در متن اظهارنامه درج شده امری است و هیچ گونه تفسیری نمی طلبد. جز اینکه سوالات همان مواردی است که توسط قانون گذار برای ثبت شرکت مقرر شده است. به عبارت دیگر موارد اجباری و اختیاری وجود ندارد.
در اظهارنامه ثبت شرکت سهامی مخصوصاَ تعداد سهام ، مبلغ اسمی ، تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم ، نحوه مطالبه مبلغ پرداخت نشده هر سهم و مهلت تادیه آن که در هر صورت نباید بیشتر از پنج سال باشد باید درج شده باشد.

ب- طرح اساسنامه
رسالت اساسنامه با اظهارنامه متفاوت است. اساسنامه مکمل قانون و نوعی قانون خاص برای اداره امور شرکت در آینده است. بسیاری از روابط شرکت با مدیران و مدیران با صاحبان سهام و صاحبان سهام با شرکت و مدیران ، توسط اساسنامه تنظیم می گردد. اساسنامه شرکت برخلاف اظهارنامه می تواند مفصل و با بینش باز به نحوی تنظیم شود که در آینده مدیران به راحتی بتوانند اعمال مدیریت نمایند. در هر حال در طرح اساسنامه حداقل مواردی که باید درج گردد در ماده 28 قانون جدید پیش بینی شده است.
طبق ماده 28 قانون علاوه بر موارد مربوط به محتویات اظهارنامه ، ذکر تعداد سهام شرکت ، مبلغ اسمی هر سهم ، تعیین مبلغ پرداخت شده هر سهم و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مهلت تادیه آن که در هر حال نباید از پنج سال بیشتر باشد در طرح اساسنامه شرکت سهامی عام الزامی است.
طرح اساسنامه شرکت شامل چه مواردی می شود ؟
طرح اساسنامه باید با قید تاریخ به امضاء موسسین رسیده و مشتمل بر مطالب زیر باشد :
1- نام شرکت
2- موضوع شرکت
3- مدت شرکت
4- اقامتگاه شرکت . یعنی مرکز اصلی شرکت و محل شعب آن اگر تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
5- میزان سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک
6- در صورت تقاضای اختصاص مزایا و یا سهم ممتاز به وسیله موسسان ، شرح مزایای مترتب بر سهم الشرکه و یا تعیین تعداد و امتیازهای سهم ممتاز و نحوه تغییر آن ها و ایجاد امتیازهای جدید
7- نحوه واگذاری سهم الشرکه و یا سهام
8- شرایط و ترتیب افزایش و کاهش سرمایه شرکت
9- مواقع تشکیل مجمع عمومی عادی سالانه
10- ترتیب دعوت هر یک از مجامع عمومی
11- تعیین نحوه دسترسی شرکاء و یا سهامداران به صورت های مالی شرکت و گزارش مدیر یا مدیران و بازرس یا بازرسان پیش از تشکیل مجمع عمومی عادی سالانه
12- حد نصاب تشکیل هر یک از مجامع عمومی در صورت اقتضاء و اکثریت لازم برای اعتبار تصمیم های آن ها
13- ترتیب اداره و نحوه شور و اخذ رای در هر یک از مجامع عمومی و تنظبم صورتجلسه آن ها
14- تعداد مدیران شرکت و نحوه انتخاب و مدت مدیریت و پیش بینی امکان یا عدم امکان انتخاب مجدد آنان
15- مواقع و ترتیب دعوت مدیران
16- حد نصاب تشکیل جلسه مدیران و اکثریت لازم برای اعتبار تصمیمات در جلسه مذکور، در صورت اقتضاء
17- نحوه اداره جلسه مدیران و تنظیم صورتجلسه آن
18- نحوه تعیین جانشین برای مدیر یا مدیران در صورت فوت ، انحلال ، استعفاء ، عزل یا منع از تصدی سمت
19- نحوه انتخاب و مدت ماموریت مدیرعامل شرکت و تعداد قائم مقام های وی
20- تعداد بازرسان شرکت و نحوه انتخاب آن ها
21- تعیین آغاز و پایان سال مالی شرکت و موعد تنظیم صورت های مالی و تسلیم آن به بازرس یا بازرسان شرکت و مجمع عمومی عادی سالانه
22- محوه تغییر اساسنامه
23- نحوه انحلال اختیاری شرکت
24- قید موارد مذکور در ماده 26 این قانون درباره شرکت های موضوع ماده مذکور
تبصره – متغیر یا ثابت بودن سرمایه و قابلیت و نحوه نقل و انتقال سهم الشرکه و یا سهام شرکت های موضوع ماده 21 این قانون از طریق صدور و ابطال و یا خرید و فروش باید در اساسنامه این شرکت ها قید شود.
چنانکه ملاحظه می شود طرح اساسنامه خیلی مفصل تر از اظهارنامه است. زیرا همانطوری که نوشته شد به نیازهای دیگری پاسخ می گوید. به علاوه هر کدام از این موارد بیست و چهارگانه می تواند به طور مفصل در اساسنامه باز و توضیح داده شود و موارد اختیاری دیگری به آن اضافه شود.
سوال : چه کسانی بایست نسبت به تهیه طرح اساسنامه اقدام نمایند ؟
بهتر است طرح اولیه اساسنامه توسط اعضاء یا ینیان گذاران اولیه مجموعه یا شرکت تهیه و تنظیم گردد و در انتها برای نهایی کردن چهارچوب و متون آن از لحاظ بررسی مفهوم و برداشت حقوقی آن جهت جلوگیری از تضاد و تناقض در عبارات و جملات آن از یک کارشناس حقوقی و یا مشاوره این حیطه ، کسب نظر کرد.

ج- طرح اعلامیه پذیره نویسی
1- تهیه طرح
طرح اعلامیه پذیره نویسی به منظور مراجعه به عموم برای تامین بخشی از سرمایه شرکت تنظیم می شود. در این طرح باید اطلاعات لازم در مورد شرکت و هدف از تاسیس آن و چگونگی پذیره نویسی و محل و مبلغ لازم برای این منظور و هر آنچه که سرمایه گذار را تشویق به سرمایه گذاری می نماید گنجانیده شود. طرح اعلامیه پذیره نویسی نیز می تواند مفصل و مشوق باشد و به این منظور برای تنظیم آن می شود از اهل فن و مشاورین حقوقی و مالی استفاده نمود. ولی در طرح اعلامیه پذیره نویسی به حداقل سوال هایی که در ماده 255 قانون جدید تعیین شده است باید پاسخ داد. در هر صورت تنظیم اعلامیه پذیره نویسی امر مهمی است و باید با دقت زیادی تنظیم شود تا اعلامیه پذیره نویسی با موفقیت قرین گردد در غیر این صورت با اقبال عمومی مواجه نخواهد شد و نتیجتاَ سرمایه لازم برای تشکیل شرکت تحصیل نخواهد شد.
در ماده 255 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری مقرر شده است که طرح اعلامیه پذیره نویسی مذکور در ماده 252 باید مشتمل بر نکات زیر باشد:
1- نام شرکت
2- موضوع شرکت و نوع فعالیت هایی که شرکت به منظور آن تشکیل می شود.
3- اقامتگاه شرکت که همان مرکز اصلی شرکت و شعب آن در صورتی که تاسیس شعبه مورد نظر باشد.
4- مدت شرکت
5- هویت ، اقامتگاه و شغل موسسان و در صورتی که تمام یا بعضی از آنان در امور مربوط به موضوع شرکت و یا امور مشابه با آن با ذکر رمختصری از سوابق ، اطلاعات و یا تجاربی که داشته باشند.
6- مبلغ سرمایه شرکت و تعیین مقدار نقد و غیرنقد آن به تفکیک
7- تعیین مشخصات و اوصاف و ارزش آورده غیرنقد طبق نظریه کارشناس رسمی دادگستری
8- ذکر مقداری از سرمایه که موسسان تعهد کرده و مبلغی که پرداخت کرده اند.
9- تعداد سهام بانام و بی نام شرکت
10- در صورتی که موسسان برای خود امتیازاتی در نظر گرفته باشند، ذکر دقیق این گونه امتیازات
11- ذکر هزینه هایی که موسسان تا آن موقع برای تدارک مقدمات تشکیل شرکت و مطالعات انجام شده ، پرداخت کرده اند و برآورد هزینه های لازم تا شروع فعالیت های شرکت
12- در صورتی که انجام موضوع شرکت به طور قانونی مستلزم موافقت مراجع خاصی باشد ، ذکر مشخصات اجازه نامه یا موافقت اصولی آن مراجع
13- ذکر حداقل تعداد سهامی که هنگام پذیره نویسی باید به وسیله پذیره نویس تعهد شود و تعیین مبلغی از آن که باید مقارن پذیره نویسی به صورت نقدی پرداخت گردد و نحوه مطالبه بقیه مبلغ اسمی هر سهم و مهلت تادیه آن .
14- تعیین مهلتی که طی آن اشخاص می توانند برای پذیره نویسی و پرداخت مبلغ نقدی به محلی که پذیره نویسی در آن انجام می شود مراجعه کنند.
15- ذکر شماره و نوع حساب بانکی که مبلغ نقدی سهام پذیره نویسی شده به آن حساب پرداخت می شود.
16- ذکر نام ، اقامتگاه و میزان تعهدات متعهد پذیره نویسی که شخصی حقوقی است غیر از موسسان و پذیره نویسان که پذیره نویسی سرمایه پذیره نویسی نشده را ظرف مهلت مقرر تعهد می کند.
17- تصریح به اینکه اظهارنامه موسسان به انضمام طرح اساسنامه برای مراجعه اشخاص به مرجع ثبت شرکت ها و سازمان بورس و اوراق بهادار تسلیم گردیده و در پایگاه الکترونیک آن ها قرار داده شده است.
18- تصریح به اینکه سهام چگونه به پذیره نویسان تخصیص می یابد.
19- تصریح به مفاد مقررات قانونی در صورتی که سرمایه شرکت در جریان پذیره نویسی تکمیل نشود.
20- ذکر نام روزنامه کثیرالانتشار اصلی و علی البدل که هرگونه دعوت و اطلاعیه بعدی تا تشکیل مجمع عمومی موسس به طور انحصاری در آن منتشر می شود.
در طرح اعلامیه پذیره نویسی باید به عموم اطمینان داد که سرمایه گذاری در شرکت درست و منطبق بر قانون و موازین حقوقی و اقتصادی است و موضوع شرکت با موفقیت قابل انجام و از نظر اقتصادی سودآور خواهد بود.
پس از تکمیل سه سند اساسی مندرج در ماده 253 و 254 و 255 قانون ا. ح. ش. ت 1392 برای ثبت کردن شرکت سهامی همراه با گواهی بانکی مبنی بر افتتاح حساب به نام شرکت در شرف تاسیس و اسناد مربوط به آورده غیرنقدی به شرح مندرج در قانون باید به سازمان بورس و اوراق بهادار مراجعه نمود. سازمان بورس و اوراق بهادار باید حداکثر ظرف ده روز پس از دریافت مدارک مذکور در مورد توجیه اقتصادی موضوع فعالیت شرکت اظهارنظر کند. در صورت نقص مدارک و یا فقدان توجیه اقتصادی، این سازمان ظرف مهلت مذکور مراتب را به طور کتبی و مستدل به متقاضی تاسیس اعلام و در غیراین صورت، موافقت نامه خود را به همراه مدارک تسلیم شده به مرجع مربوطه ارسال می کند.
مرجع ثبت شرکت ها پس از مطالعه اظهارنامه و ضمائم آن و تطبیق مندرجات آن ها با قانون و عدم مشاهده مورد خلاف قانون اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی را صادر می نماید و سازمان بورس و اوراق بهادار اعلام و در غیر این صورت ظرف همان مدت موارد نقص را به طور کتبی و مستدل به سازمان مذکور ارسال می کند.
بنابراین مرجع ثبت شرکت ها مدارک ارائه شده را با متن قانون تطبیق می دهد و به این لحاظ موسسین ناگزیر از تنظیم مدارک به نحوی هستند که مورد قبول این مرجع قرار گیرد. به این منظور فرم اساسنامه و اظهارنامه و اعلامیه پذیره نویسی از طرف اداره تهیه و تنظیم و در اختیار متقاضی ثبت شرکت قرار می گیرد. اقدام به چنین کاری اگر در مورد اظهارنامه درست بود، در مورد اساسنامه و اعلامیه پذیره نویسی به هیچ وجه درست نمی باشد. این دو مدرک موردی و خاص است و از هر گروه به گروه دیگر و از هر سلیقه به سلیقه دیگر متفاوت می باشد. مخصوصاَ اساسنامه باید با بینش و دانش وسیع تئوری و عملی تنظیم شود. اساسنامه خوب موجب تسهیل امور شرکت و اساسنامه کمتر خوب موجب بروز مشکلات عدیده است.
2- انتشار اعلامیه پذیره نویسی
سازمان بورس و اوراق بهادار پس از دریافت اجازه انتشار اعلامیه پذیره نویسی باید آن را ظرف پانزده روز به هزینه موسسان در یکی از روزنامه های کثیرالانتشار سراسری منتشر کند و در پایگاه الکترونیک خود قرار دهد. اعلامیه مذکور باید در محلی که پذیره نویسی در آن صورت می گیرد در معرض دید اشخاص قرار داده شود.
پس از انقضاء مهلت پذیره نویسی دو حالت متصور است . پذیره نویسی ممکن است در مدت تعیین شده با اقبال عمومی مواجه نشده باشد در این صورت مدت پذیره نویسی قابل تمدید است. در صورتی که مدت تمدید شده باشد بعد از انقضای مدت تمدید شده اگر پذیره نویسی موفق باشد موسسین باید حداکثر ظرف یک ماه به تعهدات پذیره نویسان رسیدگی و پس از احراز اینکه تمام سرمایه شرکت به درستی تعهد گردیده است و اقلاَ پنجاه درصد آن پرداخت شده است تعداد سهام هر یک از تعهد کنندگان را تعیین و اعلام و مجمع عمومی موسس را دعوت نمایند. برای رسمیت جلسه مجمع عمومی موسس دعوت از نماینده سازمان بورس و اوراق بهادار الزامی است.
همان طور که می دانیم ، موسسین خود پنج درصد 5% مبلغ تعهد شده را که بیست و پنج درصد است را نقداَ پرداخت می نمایند. بنابراین منطقی نیست که از عموم تقاضای کل مبلغ پذیره نویسی را نمایند. گذشته از این در شرکت سهامی سیاست اقتصادی بر این استوار است که با سرمایه های کوچک و تدریجی سرمایه کلانی تهیه و به کار گرفته شود و در ابتدای انجام هر پروژه و فعالیت اقتصادی نیازی به کل سرمایه ای که تا پایان پروژه به کار گرفته خواهد شد نیست ، لذا قانون گذار ترتیبی داده است و موسسین باید به نحوی عمل نمایند که سرمایه تدریجاَ وصول و هزینه شود و معطل نماند. در این راستا منطقی است که در ابتدا مبلغی در حد 20% سهم وصول و برای باقی مانده آن به تعهد پرداخت اکتفا شود و پس از پیشرفت نسبی پروژه تقاضای پرداخت قسمتی دیگر از سرمایه شود.
طبق ماده 265 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری 1392 هر گاه پس از پایان مهلت پذیره نویسی یا مهلت تمدید شده سرمایه مذکور در اعلامیه پذیره نویسی تامین نشود ، کسری سرمایه باید ظرف ده روز به وسیله متعهد پذیره نویسی تامین گردد.
چنانچه تمام سرمایه شرکت از طریق مذکور تامین نگردد، شرکت تشکیل نمی شود و موسسان باید ظرف ده روز مراتب را به مرجع مربوطه اطلاع دهند. در صورت عدم تشکیل شرکت ، متعهد پذیره نویسی که معمولاَ بانک یا موسسه اعتباری است مسئول جبران خسارات وارد شده است.
پس از گذرانیدن این دوره بار دیگر ممکن است به دلیل دیگر شرکت تشکیل نشود . طبق ماده 271 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری مصوب 1392 هر گاه شرکت تا شش ماه از تاریخی که مرجع ثبت شرکت ها اظهارنامه ثبتی را دریافت می کند به ثبت نرسد، مرجع مربوطه به درخواست هر یک از موسسان و پذیره نویسان گواهینامه ای حاکی از عدم ثبت کردن شرکت صادر و به همراه تصویر مصدق اظهارنامه به بانکی که تادیه وجوه و تسلیم مدارک آورده های غیرنقدی در آن به عمل آمده است ، ارسال می کند. بانک مذکور باید با مراجعه هر یک از موسسان و پذیره نویسان تعهدنامه ، وجوه پرداختی و یا مدارک مالکیت تودیع شده آنان را مسترد کند. پس از صدور گواهینامه مذکور اقدامات ثبتی انجام شده بی اثر می شود.



:: بازدید از این مطلب : 282
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

حدود مسئولیت شرکا پس از تشکیل و ثبت شرکت با مسئولیت محدود

شرکت با مسئولیت محدود همانطور که از نام آن پیدا است ، شرکتی است که در آن مسئولیت شرکاء محدود به مبلغ معین می شود. در ماده 356 قانون جدید ، این شرکت به شرح ذیل تعریف شده است :
" شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند شخص تشکیل می شود و سرمایه آن به سهام یا هر نوع ورقه بهادار دیگر قابل تقسیم نیست و هر یک از شرکاء آن، به جز آنچه که به عنوان سرمایه در شرکت گذاشته است ، هیچ مسئولیتی در قبال دیون و تعهدات شرکت ندارد" .

به عبارت دیگر شرکت با مسئولیت محدود شرکتی است که به وسیله یک یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل شده و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود در شرکت مسئول قروض و تعهدات شرکت است. در این تعریف به مسئولیت شرکاء توجه ویژه ای شده است که ذیلاَ به توضیح و بررسی بیشتر در این رابطه می پردازیم.

حدود مسئولیت شرکاء
موضوع اساسی و وجه افتراق شرکت های تجاری با هم در مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث است که همین مطلب ، از جمله مهم ترین عوامل برای انتخاب نوع شرکت برای تشکیل و ثبت می باشد. لازم به یادآوری است ، در شرکت تضامنی مسئولیت شرکاء در مقابل اشخاص ثالث اصولاَ مطلق و در موارد خاص با قید در اساسنامه و ذکر در نام شرکت دارای سقف می شد. در شرکت نسبی به نسبت سرمایه ای که در شرکت گذارده اند مسئولیت پرداخت دیون شرکت را دارند. در واقع در این نوع شرکت دارایی خود شخص حقوقی وثیقه پرداخت دیون آن است و در صورت ورشکستگی طلبکاران نمی توانند برای وصول طلب خود که از دارایی شرکت لاوصول مانده است به شرکاء مراجعه نمایند.
وجه تمایز شرکت با مسئولیت محدود از سایر شرکت های تجاری در همین موضوع است. در قسمت آخر ماده 336 ق. ا. ح. ش. ت تصریح شده است که هر یک از شرکاء به جزء آنچه به عنوان سرمایه در شرکت گذاشته است هیچ مسئولیتی در قبال دیون و تعهدات شرکت ندارد. منتهی در مورد سهم الشرکه غیرنقدی که احتمال تبانی و تعیین بیش و کم قیمت گذاری وجود دارد علاوه بر تعیین و تقویم به نظر کارشناس رسمی دادگستری مسئولیت تضامنی و نسبی در مقابل اشخاص ثالث ملاک عمل قرار گرفته است. لذا با تصریح بیشتر ماده 360 همان قانون مقرر نموده است که هر یک از شرکاء در مورد کل قیمتی که به هنگام ثبت شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین می شود در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت دارد. به این علت شرکت با مسئولیت محدود در عمل موفق ترین نوع شرکت تجاری محسوب است.
قانون گذار قانون تجارت در مورد تعیین حدود مسئولیت شرکاء در هر شرکت اصطلاح خاصی به کار گرفته است . در شرکت با مسئولیت محدود سخن از ( میزان ) مسئولیت و در شرکت نسبی سخن از ( نسبت ) سرمایه و در شرکت سهامی سخن از ( مبلغ اسمی سهم ) است که در هر مورد با میزان مسئولیت هماهنگی دارد. مقصود از مسئولیت به میزان سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود همان سرمایه اولیه ای که به صورت سهم الشرکه وارد شرکت شده است.
لذا ، با توجه به آنچه گفته شد، شرکت با مسئولیت محدود این امتیاز عمده را برای شرکاء دارد که مسئولیت آن ها را در عملیات شرکت ، محدود به آورده آن ها در شرکت می کند. البته تشکیل و ثبت این شکل شرکت ، فقط دارای امتیاز نیست ، بلکه به ویژه برای اشخاص ثالثی که با آن معاملاتی انجام می دهند خطرهایی دربردارد که نمی توان آن ها را نادیده گرفت ؛ از جمله اینکه هر گاه شرکت ورشکسته شود، طلبکاران نمی توانند به خود شرکاء مراجعه کنند. این امر ممکن است مورد سوء استفاده کسانی قرار گیرد که قصد کلاهبرداری دارند ؛ به این معنا که این افراد می توانند با تشکیل یک شرکت با مسئولیت محدود ، خود را از ورشکستگی و عواقب آن برهانند و از پرداخت طلب های طلبکاران از دارایی شخصی خود معاف شوند.
در عمل ، بانک ها و سایر کسانی که اعتباری در اختیار شرکت قرار می دهند ، از مدیر شرکت می خواهند پرداخت دین شرکت را شخصاَ تضمین کند و به عبارت دیگر، شخصاَ ضامن پرداخت دیون شرکت شود.



:: بازدید از این مطلب : 272
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

ویژگی های سرمایه ثبت شرکت سهامی

سرمایه در شرکت های سهامی رکن اصلی و اساسی شرکت است و هیچ شرکتی بدون سرمایه تشکیل نمی شود و به ثبت نمی رسد . ولی در شرکت سهامی ، سرمایه اهمیت خاصی دارد. در واقع ، سرمایه شرکت چیزی است که طلبکاران می توانند روی آن حساب کنند و صاحبان سهام ، آن را در شرکت گذاشته اند که " وثیقه " پرداخت دین شرکت به اشخاص ثالث می باشد و به عبارتی ، سرمایه ، ما به ازای محدوده مسئولیت شرکاست.

شایان ذکر است ، قانون گذار به جز در مورد شرکت های سهامی که حداقل میزان سرمایه را معین کرده در مورد بقیه شرکت ها چیزی نگفته است. بنابراین در شرکت سهامی عام حداقل سرمایه در بدو تاسیس 000/000/5 ریال است و در مورد شرکت سهامی خاص 000/000/1 ریال است و در صورتی که سرمایه شرکت بعد از تاسیس به هر علتی کم شود باید ظرف مدت یک سال نسبت به افزایش سرمایه تا میزان حداقل مقرر اقدام شود یا شرکت به نوع دیگری تبدیل شود در غیر این صورت هر ذینفع می تواند انحلال شرکت را از دادگاه بخواهد .
سرمایه شرکت سهامی به سهام تقسیم می شود و هر شریک ، مالک تعدادی از این سهام است. فرض کنیم سرمایه شرکتی که از 10 سهامدار تشکیل شده ، بالغ بر 10 میلیون ریال باشد و هر یک از آن ها یک دهم این مبلغ را به شرکت آورده باشند و سرمایه شرکت نیز به 1000 سهام 10000 ریالی تقسیم شده باشد ، در چنین صورتی ، هر یک از شرکاء ، مالک " صد " سهم است که می تواند تعدادی از آن ها را به کسانی که می خواهد منتقل کند. علی الاصول ، این انتقال آزاد است و این امر ، از دیگر خصایص عمده شرکت سهامی به شمار می رود. شرکت سهامی دو ویژگی دیگر نیز دارد. اول اینکه در آن، مسئولیت سهامداران محدود به مقدار سهام آن هاست و دوم اینکه موسسان شرکت ، یعنی شرکای اولیه آن ، باید با پذیره نویسی ، یعنی با مراجعه به عموم مردم ، سرمایه شرکت را تامین کنند و آوردندگان سرمایه ، فقط خود موسسان نیستند.

خصوصیات سهم
سهم محور اساسی شرکت سهامی و معرف میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن شناخته می شود که دارای شکل مخصوص و دربرگیرنده امتیازات خاص خود می باشد . در شرکت سهامی مشارکت سهامداران در فعالیت شرکت بستگی به میزان سهام آن ها دارد. حق حضور در مجامع عمومی ، حد نصاب مجامع عمومی ، حق رای در مجامع عمومی ، حق مشارکت در مدیریت ، حق دعوت از مجامع عمومی در شرایط فوق العاده ، حق رجحان در خرید سهام جدید و حق رای بر تغییر اساسنامه و افزایش و کاهش سرمایه همگی بستگی به داشتن سهم و گاهی سهم بیشتر دارد.
از طرف دیگر سهامداران اگرچه طرف مستقیم ایفاء تعهدات شرکت قرار نمی گیرند ولی هر صاحب سهم به میزان سهمی که در شرکت دارد به طور غیرمستقیم پاسخگوی تعهدات شرکت قرار می گیرد زیرا در صورت زیان شرکت تا مبلغ اسمی سهمی که تمام مبلغ آن را پرداخته است ، متضرر می شود.
افزون بر این تقسیم سود شرکت بر مبنای سهامی است که هر سهامدار در شرکت دارند . هر تعداد سهام بیشتر داشته باشیم به همان تعداد واحد سود بیشتر به ما تعلق می گیرد.
ذیلاَ به بررسی بیشتر خصوصیات سهم می پردازیم.

الف- شکل سهم
با توجه به اینکه ورقه سهم مشخص کننده میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب سهم است ، خیلی طبیعی است که اوراق سهام متحدالشکل و دارای امضای معتبر باشد. لذا ماده 276 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری مقرر است که اوراق سهام متحد الشکل و چاپی و دارای شماره ترتیب باشد. به امضای لااقل دو نفر که به موجب مقررات اساسنامه تعیین می شوند برسد. همچنین سهام شرکت ها را می توان با رعایت قوانین مربوط به صورت الکترونیک تنظیم کرد.
در مورد شرکت سهامی ، قانونگذار پیش بینی کرده است که در موارد خاصی و با تشریفات قانونی ویژه ای می توان سرمایه شرکت را افزایش یا کاهش داد، بدون آنکه بتوان سرمایه شرکت را پایین تر از حداقل قانونی معین کرد. البته ، نمی توان گفت سرمایه شرکت همیشه در یک سطح باقی می ماند ؛ چرا که سرمایه ، در حال گردش است و ممکن است به کارهای متعددی اختصاص یابد ؛ برای مثال ، ممکن است این سرمایه به سبب زیان شرکت ، کم شود یا اینکه از بین برود . به عکس، ممکن است به دلیل سود شرکت ، بیشتر از آن مبلغی شود که در ابتدا شرکاء آورده اند ؛ به همین دلیل ، باید سرمایه واقعی شرکت را در دارایی آن جستجو کرد و در واقع ، دارایی شرکت را می توان وثیقه طلب طلبکاران آن قرار داد.
در ماده 277 ریز نکاتی که باید در ورقه گنجانیده شود احصاء شده است . به موجب این ماده در ورقه سهم نکات ذیل باید قید شود :
1- هویت و اقامتگاه شرکت
2- هویت سهامدار
3- مبلغ سرمایه ثبت شده و مقدار پرداخت شده آن
4- نوع سهم
5- مبلغ اسمی سهم و مقدار پرداخت شده آن به حروف و با اعداد
6- تعداد سهامی که هر ورقه نماینده آن است.
7- سمت اشخاص مکلف به امضاء سهم طبق اساسنامه
ذکر نام شرکت در ورقه سهم مشخص کننده شرکت و ذکر شماره ثبت معرف شخصیت حقوقی و ثبت و رسمیت شرکت است. سرمایه ثبت شده و مقدار پرداخت شده شرکت معرف میزان دارایی در اختیار شرکت است که بیشتر باشد اعتبار بیشتری به شرکت می دهد. تعیین نوع سهم روش انتقال آن را مشخص می نماید.
سهم بی نام با قبض و اقباض و سهم با نام با ثبت در دفتر مخصوص ثبت سهام شرکت قابل نقل و انتقال است . مبلغ اسمی سهم و تعداد سهامی که ورقه سهم معرف آن است و درج مبلغ پرداخت شده سهم در روی ورقه بیانگر مبلغ سرمایه و میزان مشارکت و حقوق و تعهدات دارنده سهم در شرکت است . در شرکت سهامی عام به استناد ماده 278 ق. ا. ح. ش. ت مبلغ اسمی هر سهم نباید از یک میلیون ریال بیشتر باشد و مبلغ اسمی سهام و همچنین قطعات سهام در صورت تجزیه باید مساوی باشد.
مبلغ اسمی سهم مبلغی است که در روی ورقه نوشته شده است و با مبلغ واقعی آن متفاوت و در مقابل آن قرار می گیرد. مبلغ واقعی سهم ممکن است مبلغ بیشتر یا کمتر از مبلغ اسمی سهم باشد. مبلغ واقعی سهم از ارزش دارایی واقعی شرکت در روز تقسیم بر تعداد سهام به دست می آید. اگر از زمان انتشار سهام تا روز تعیین قیمت واقعی سهم شرکت فعالیت اقتصادی درخشانی داشته باشد قیمت واقعی سهم از مبلغ اسمی آن بیشتر می شود. ولی اگر شرکت در سال های گذشته فعالیت مثبتی نداشته و همواره با ضرر مواجه بوده است ، ارزش مبلغ اسمی سهم در محتوی تنزل و قیمت واقعی سهم کمتر از مبلغ اسمی سهم خواهد بود.
بنابراین شکل سهم به نحوی تنظیم شده است که با مطالعه آن میزان مشارکت و تعهدات و منافع صاحب آن مشخص می گردد.

ب- نقل و انتقال سهام
قابلیت نقل و انتقال خصیصه ذاتی ورقه سهم است. در واقع در شرکت های سرمایه محور اساسی امور سرمایه است که ورقه سهم معرف آن می باشد. لذا در شرکت های سهامی عام نقل و انتقال سهام مطلقاَ آزاد و نمی تواند مشروط به موافقت مدیران شرکت یا مجامع عمومی صاحبان سهام بشود. اگرچه در بند 7 ماده 48 ق. ا. ح. ش. ت نحوه واگذاری سهم الشرکه یا سهام قید شده است ولی در اساسنامه شرکت سهامی قید این موضوع ضرورتی ندارد و قید خلاف آن مخالف ذات سهم و قابل نقل و انتقال سهم در شرکت سهامی عام مشروط به موافقت مدیران یا مجامع عمومی شده باشد این شرط معتبر نخواهد بود و ایجاد مانع برای نقل و انتقال سهام از موارد نقض مقررات محسوب است که موجب مسئولیت مدنی و کیفری است. این مطلب را صریحاَ ماده 294 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری مورد تایید قرار داده است زیرا طبق این ماده در اساسنامه نمی توان واگذاری سهام را محدود کرد. البته در محدودیت نقل و انتقال سهام شرکت سهامی و جلب موافقت مدیران یا مجامع عمومی این حکمت وجود دارد که مانع دخول اغیار به جمع یاران همدل می گردد. ولی نباید نباید فراموش کرد که شرکت سهامی عام معمولاَ با تعداد زیادی شریک که با یکدیگر علایق خاص و علایق خانوادگی یا شغلی ندارند ، تشکیل می شود.
سهامداران به هنگام تشکیل شرکت موضوع را بررسی و با موافقت شرط مناسب وضعیت شرکت را در اساسنامه درج می نمایند.
از نظر شکلی نقل و انتقال سهم بی نام با قبض و اقباض انجام می شوند و چون نام کسی بر روی سهم درج نشده است و سابقه ثبتی هم ندارد ، از انواع اسناد در وجه حامل شناخته می شود. قسمت اول ماده 292 قانون اشخاص حقوقی و شرکت های تجاری مقرر می دارد سهم بی نام سند در وجه حامل محسوب و دارنده مالک آن شناخته می شود مگر خلاف آن ثابت گردد. نقل و انتقال اینگونه سهام به قبض و اقباض به عمل می آید.
برای نقل و انتقال سهم بانام شرایط پیچیده تری در نظر گرفته شده است . طبق ماده 293 همان قانون انتقال سهام بانام باید در دفتر ثبت سهام شرکت به ثبت برسد و انتقال دهنده یا وکیل یا نماینده قانونی او باید انتقال را تایید کنند. واگذاری سهام بانام باید در دفتر الکترونیک ثبت سهام شرکت به ثبت برسد و انتقال دهنده و انتقال گیرنده یا نمایندگان آن ها باید مراتب انتقال را در دفتر مذکور امضاء کنند. هویت و نشانی دقیق انتقال گیرنده نیز در دفتر ثبت سهام شرکت قید می شود و از نظر اجرای تعهدات ناشی از واگذاری سهم ، معتبر است. هر گونه تغییر اقامتگاه نیز باید به همان ترتیب به ثبت برسد و امضاء شود. هر گونه انتقال سهم بدون رعایت شرایط مذکور از نظر شرکت و اشخاص ثالث فاقد اعتبار است.
چنانکه ملاحظه می شود نقل و انتقال سهم با نام برخلاف سهم بی نام کاملاَ تحت کنترل شرکت قرار دارد و با انتقال سهم کلیه حقوق و تعهدات ناشی از سهم به منتقل الیه انتقال داده می شود.
خرید و فروش سهام شرکت سهامی معمولاَ در بورس اوراق بهادار توسط کارگزاران بورس انجام می شود. خرید آزاد است و هر شخص حقیقی و حقوقی می تواند خریدار سهم شرکت باشد. ولی خرید سهم شرکت توسط خود شرکت با مشکل معامله با خود و سوء استفاده احتمالی در بورس برای کاهش و افزایش تصنعی قیمت سهم همراه است. لذا معمولاَ خرید سهم شرکت توسط همان شرکت ممنوع اعلام شده است.
باید توجه داشت که در هیچ موردی ممنوعیت مطلق نقل و انتقال سهم شرکت سهامی چه عام و چه خاص وجود ندارد. ممنوعیت ها مقطعی و نسبی است. به عنوان مثال سهم وثیقه مدیران در مدت مدیریت قابل نقل و انتقال نیست ولی با پایان مدت مدیریت و تصفیه حساب رفع ممنوعیت خواهد شد. تصویب ترازنامه و حساب سود و زیان هر دوره مالی شرکت به منزله مفاصا حساب مدیران برای همان دوره مالی می باشد. پس از تصویب ترازنامه و حساب و سود و زیان دوره مالی که طی آن مدت مدیریت مدیران منقضی یا به هر نحو دیگری از آنان سلب سمت شده است سهام مورد وثیقه اینگونه مدیران خود به خود از قید وثیقه آزاد و قابل نقل و انتقال خواهد شد.
در پایان باید به این نکته اشاره داشت که هر گاه در زمان انحلال شرکت و پس از تصفیه اموال آن و پرداخت کلیه بدهی های شرکت ، چیزی از دارایی شرکت باقی بماند ، هر سهام دار به نسبت سرمایه خود در شرکت ، نسبت به آن دارای حق خواهد بود و باید به او پرداخت شود.
از همراهیتان سپاسگزاریم.



:: بازدید از این مطلب : 283
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

خصوصیات سرمایه ثبت شرکت با مسئولیت محدود

شرکت با مسئولیت محدود ، شرکتی است که بین دو یا چند نفر برای امور تجاری تشکیل می شود و هر یک از شرکاء بدون اینکه سرمایه به سهام یا قطعات سهام تقسیم شده باشد فقط تا میزان سرمایه خود مسئول قرض ها و تعهدات شرکت هستند.

این شرکت ، وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی ، تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز، تقویم و تسلیم شده باشد. قبل از تادیه سرمایه غیرنقدی و تقویم و تسلیم سرمایه غیرنقدی ، ثبت شرکت با مسئولیت محدود ممکن نیست.
در مورد سرمایه ثبت شرکت با مسئولیت محدود ، نکات چندی را باید در نظر گرفت ؛ از جمله خصوصیات سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود و ویژگی های سهم الشرکه در شرکت با مسئولیت محدود که در این مقاله به آن ها اشاره می شود.

سرمایه در شرکت با مسئولیت محدود چه خصوصیاتی دارد؟
- سرمایه به سهام مساوی تقسیم نمی شود. بلکه سرمایه شرکت از سهم الشرکه شرکاء تشکیل می شود.
- سرمایه شرکت می تواند به هر میزانی باشد و قانونگذار ، حداقلی برای سرمایه معین نکرده است. بنابراین ، شرکت با مسئولیت محدود ، علی الاصول ، هیچگاه نمی تواند به دلیل میزان سرمایه اش باطل اعلام شود . البته ، سرمایه شرکت نباید آنقدر کم باشد که جنبه تفننی پیدا کند. در چنین صورتی می توان گفت که سرمایه ناچیز به معنی عدم وجود سرمایه است که موجب بطلان شرکت می شود.
- سرمایه شرکت می تواند از آورده های نقدی تشکیل شده باشد یا از آورده های غیرنقدی .
- تمام سرمایه نقدی باید پرداخت شود.
- پرداخت نقدی ممکن است به هر صورتی باشد ، مشروط بر اینکه واقعی باشد. به این ترتیب ، پرداخت می تواند با پول نقد یا چک و یا با حواله حساب به حساب صورت گیرد. در عمل ، تشکیل دهندگان شرکت با مسئولیت محدود ، وجوه دریافتی از شرکاء را در حساب مخصوصی واریز می کنند تا پس از تشکیل شرکت مورد استفاده قرار گیرد. در هر صورت ، پرداخت باید قبل از تشکیل شرکت صورت گیرد و اگر در مدت معقولی پس از پرداخت توسط بعضی از شرکاء ، شرکت به سبب عدم پرداخت سهم شرکای دیگر تشکیل نشود ، شرکایی که سهم خود را پرداخته اند می توانند از دادگاه تقاضا کنند که وجه پرداختی به آن ها مسترد شود.
- در برآورد آورده نقدی باید صداقت داشت. در غیر این صورت علاوه بر مسئولیت تضامنی در جبران خسارات ناشی از بطلان هر یک از شرکاء در مورد کل قیمتی که به هنگام ثبت شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین می شود در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت دارند.
- سرمایه غیرنقدی باید تقویم و تسلیم شود. آورده غیرنقدی با نظر کارشناس رسمی دادگستری ارزیابی و تقویم و تسلیم می شود. شرکا نسبت به قیمتی که در حین تشکیل شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین شده در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت تضامنی دارند.
- تشکیل شرکت با مسئولیت محدود ، مشروط به تقویم و تسلیم این اموال است. البته تسلیم باید به گونه ای باشد که شرکت بتواند هرگونه تصرفی در مال انجام دهد.
- در شرکت با مسئولیت محدود این شرط ضمنی وجود دارد که اگر آورده غیرنقدی پذیرفته شد آن آورده نمی تواند به صورت کار یا هنر باشد. زیرا این نوع آورده اولاَ نمی تواند وثیقه پرداخت دیون شرکت قرار گیرد و در صورت ورشکستگی شرکت نمی تواند جهت پرداخت دیون شرکت به فروش رسد و ثانیاَ قابل وصول و تسلیم نیست زیرا شرکت با مسئولیت محدود همان طور که گفته شد ، وقتی تشکیل می شود که تمام سرمایه نقدی تادیه و سهم الشرکه غیرنقدی نیز تقویم و تسلیم شده باشد. لذا محدودیت آورده غیرنقدی به شکل هنر وجود دارد.
- در رابطه با آورده صنعت به شرکت با مسئولیت محدود ، باید به این نکته توجه داشت که قانون تجارت ما منعی در آوردن صنعت به عنوان حصه ندارد . بنابراین ، آوردن صنعت به عنوان حصه در شرکت با مسئولیت محدود مجاز است ، اما مسلم است که تقویم این حصه در حقوق طلبکاران تاثیری ندارد ؛ چه در تشکیل سرمایه ، موثر نیست ، بلکه برای تعیین سهم شریک در سود شرکت است. در واقع ، شریکی که صنعت خود را می آورد نیز در زیان سهیم است. چرا که ، اگر شرکت زیان ببیند ، شرکایی که سرمایه نقدی یا مال آورده اند ، پول یا مال خود را به قدر سهم از دست داده اند و شریکی که صنعت خود را آورده و معادل ارزش صنعت خود برای شرکت به کار برده و بابت به کارگیری آن، مزدی دریافت نکرده است در واقع زیان کرده است.
- به این نکته توجه داشته باشید که تسلیم آورده ای که مال است ، در شرایط زیر باطل است و موجب تشکیل شرکت نمی شود :
الف- وقتی که مال در مالکیت آورنده نیست و حق دیگری نیز به آن ندارد ؛
ب- وقتی که مال، متعلق به آورنده نیست ، بلکه برای مثال او نسبت به آن ها ، حق انتفاع ندارد. البته آورده شریک می تواند حق انتفاع باشد؛ اما اگر شریک ، متعهد به آوردن خود مال باشد و بعد معلوم شود که نسبت به آن، جز حق انتفاع ، حق دیگری ندارد ، تسلیم مال موجب شرکت نمی شود ؛
ج- وقتی مال ، مقید است ؛ مثل موردی که مالی در وثیقه دینی است و میزان دین ، از ارزش مال بیشتر یا معادل آن است.
- از نظر جزایی ، کسانی که به وسیله متقلبانه سهم الشرکه غیرنقدی را بیش از قیمت واقعی آن تقویم کرده باشند ، به مجازات کلاهبرداری محکوم خواهند شد .
- هر یک از شرکاء در مورد کل قیمتی که به هنگام ثبت شرکت برای سهم الشرکه های غیرنقدی معین می شود در مقابل اشخاص ثالث مسئولیت دارد.

ویژگی های سهم الشرکه در شرکت های با مسئولیت محدود
- همان طور که اشاره شد ، در شرکت با مسئولیت محدود ، سرمایه شرکت از سهم الشرکه شرکاء تشکیل می شود. در این شرکت لازم نیست که سهم الشرکه به صورت مساوی بین تمام شرکاء تقسیم شود بلکه هر کدام از شرکاء می توانند سهم معینی را تقبل نمایند.
- در شرکت با مسئولیت محدود سهم الشرکه به صورت اوراق قابل نقل و انتقال اعم از بانام یا بی نام در نمی آید.
- نقل و انتقال سهم الشرکه منوط به موافقت دارندگان حداقل سه چهارم سرمایه لازم است که اکثریت عددی هم داشته باشند.
- نقل و انتقال سهم الشرکه باید به موجب سند رسمی باشد.
از همراهیتان سپاسگزاریم.
هم چنین بخوانید :
- شرکت های با مسئولیت محدود برای چه فعالیت هایی مناسبند ؟
- اداره شرکت با مسئولیت محدود



:: بازدید از این مطلب : 275
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()
نوشته شده توسط : yasamin

کارکردهای ثبت شرکت سهامی چیست

شرکت سهامی ، به عنوان آلت اعجاب انگیز سرمایه داری مدرن معرفی شده است. شرکت مزبور ، شرکتی است که با رعایت مقررات قانون مدنی راجع به شرایط صحت قراردادها و قواعد اختصاصی قانون تجارت و ثبت شرکت ها و شرایط مورد توافق بین شرکاء ، برای امور انتفاعی اعم از تجاری و غیرتجاری ، تشکیل و سرمایه آن به سهام متساوی تقسیم شده و مسئولیت صاحبان سهام ، محدود به مبلغ اسمی سهام آن ها و سود حاصله است.
شرکت سهامی از زمانی ایجاد می شود که شخصیت حقوقی پیدا کند و تحصیل شخصیت حقوقی مستلزم این است که مجمع عمومی موسس بر اساس مقررات قانونی و در حدود صلاحیت های آن ، به طور صحیح تشکیل شود. بنابراین ، شخصیت حقوقی شرکت قبل از ثبت در مرجع مربوطه ایجاد می شود؛ ولی این شخصیت کامل نمی شود ؛ مگر پس از ثبت آن در مرجع اخیر.

در واقع ، پس از طی مراحل تشکیل شرکت ، شخصیت حقوقی هنوز کامل نشده است. شرکت نمی تواند قرارداد منعقد نماید و نمی تواند طرف معامله واقع شود. سهام قابل استرداد و استفاده از وجوه تادیه شده به نام شرکت در شرف تاسیس ممکن نیست. دارایی قابل متلاشی شدن است. مجمع عمومی عادی قابل دعوت و تشکیل نیست. مدیران و بازرسان رسمیت ندارند و به عنوان مدیر شرکت سهامی نمی توانند اعمال مدیریت نمایند. صدور ورقه سهم ممکن نیست. اوراق قرضه یا اوراق مشارکت را نمی شود منتشر کرد . هنوز شرکت در شرایط قراردادی است و مسئولیت موسسین انفرادی است. با ثبت کردن شرکت و تحصیل شخصیت حقوقی وضعیت عوض می شود و همه این امور تثبیت می گردد. لذا، ثبت شرکت سهامی در کارکرد آن نقش عمده ای دارد که می توان به موارد ذیل اشاره کرد :
1- به موجب ماده 28 لایحه قانون تجارت : " تا وقتی که شرکت به ثبت نرسیده ، صدور ورقه سهم یا گواهینامه موقت سهم ممنوع است. در صورت تخلف ، امضاء کنندگان ، مسئول جبران خسارات اشخاص ثالث خواهند بود ".
2- وفق ماده 55 لایحه : " انتشار اوراق قرضه ممکن نیست ، مگر وقتی که کلیه سرمایه ثبت شده شرکت تادیه شده و دو سال تمام از تاریخ ثبت کردن شرکت گذشته و دو ترازنامه آن به تصویب مجمع عمومی رسیده باشد ".
3- وفق ماده 22 لایحه : " استفاده از وجوه تادیه شده به نام شرکت های سهامی در شرف تاسیس ممکن نیست ، مگر پس از به ثبت رسیدن شرکت ... ".
4- بر اساس ماده 30 ق. ا. ح. ش . ت سند مالکیت آورده غیرنقد در دفاتر اسناد رسمی و سایر مراجع ذیربط با اخذ گواهینامه و اصل سند مالکیت آورده غیرنقد و بدون نیاز به امضای مالک سابق به نام شرکت ثبت شده تنظیم می شود. طبق ماده 31 همان قانون تصرف در آورده غیرنقد و وجوه تادیه شده به نام شرکت در شرف تاسیس ، پیش از ثبت کردن شرکت ممنوع است و مرتکب به حبس تعزیری درجه شش محکوم می شود.
شایان ذکر است ، چنانچه شرکت ظرف شش ماه از تاریخ تسلیم اظهارنامه ، به ثبت نرسد موسسان و پذیره نویسان می توانند به بانکی که پذیره نویسی آن صورت گرفته است مراجعه کنند و تعهدنامه و وجوه پرداختی خود را مسترد دارند.
بر این اساس، در راستای ثبت نمودن شرکت ، طبق ماده 268 ق. ا. ح. ش. ت اساسنامه ای که به وسیله مجمع عمومی موسس به تصویب می رسد ، به ضمیمه صورتجلسه مجمع مذکور ، اعلامیه قبولی سمت مدیران و بازرس یا بازرسان و تصویر مصدق مدارک هویت آنان به سازمان بورس و اوراق بهادار تسلیم می شود.
سازمان بورس باید حداکثر ظرف ده روز از تاریخ دریافت مدارک مذکور ، برای ثبت کردن شرکت در مرجع ثبت شرکت ها ، تاییدنامه صادر کند. مرجع مربوطه پس از دریافت تاییدنامه و ضمائم آن شرکت را ثبت می کند.
با ثبت کردن شرکت شماره ثبتی در اختیار شرکت قرار می گیرد که در حکم شماره شناسنامه اشخاص حقیقی است. از این پس شرکت می تواند به نام خود معامله کند و همه حقوق و تکالیفی که به اشخاص حقوقی داده شده است را اعمال نماید.
لازم به ذکر است، وفق ماده 23 لایحه ، " موسسین شرکت نسبت به کلیه اعمال و اقداماتی که به منظور تاسیس و به ثبت رسانیدن شرکت انجام می دهند ، مسئولیت تضامنی دارند ".



:: بازدید از این مطلب : 316
|
امتیاز مطلب : 0
|
تعداد امتیازدهندگان : 0
|
مجموع امتیاز : 0
تاریخ انتشار : پنج شنبه 13 تير 1398 | نظرات ()